Chudenice Zamek

Chudenice jsou tvrz, později přestavěná na zámek, ve městečku o stejné nazwie w okolicy Klatov. Wieś od końca trzynastego wieku należała do rodu Černínů, którzy od niej wzięli swoje nazwisko. Pierwszym znanym członkiem rodu, do którego należały Chudenice, był Drslav z Chudenic, wspominany w roku 1291 jako sędzia ziemski. Jego potomkowie Černín i Kunrát z Chudenic założyli w roku 1358 przy tutejszym kościele kapelanię. Już wtedy stała tu najprawdopodobniej gotycka twierdza.

Pierwsza pisemna wzmianka o twierdzy pochodzi jednak dopiero z roku 1603. Wówczas bracia Jindřich i Adam Černínowie podzielili między siebie spadek po ojcu Humprechcie, a Chudenice przypadły młodszemu Adamowi. Umowa opisuje twierdzę jako dobrze zbudowaną z kamienia, z dworem i dużym sadem. Budowla miała już prawdopodobnie postać renesansowego zamku.

Adam Černín był katolikiem, a mimo to przyłączył się do powstania stanowego. Sąd w roku 1622 uwolnił go od oskarżenia, a jeszcze w tym samym roku zmarł. Zamek został w tym czasie złupiony przez wojsko. Majątkiem zarządzał następnie jego brat Jindřich, aż do roku 1629, kiedy dorósł syn Adama, Děpolt Protiva. Po jego śmierci w roku 1660 dobrami zajmowała się wdowa, a później objął je syn Jan Heřman. Zadłużył się on jednak tak bardzo, że nie mógł płacić nawet podatków. Zamek ostatecznie wykupił hrabia Humprecht Jan Černín dla nedrahovskiej linii rodu i od tego czasu nie służył już jako rezydencja pańska.

W roku 1776 został według projektu budowniczego Karla Ballinga przebudowany w stylu barokowym na mieszkania urzędników majątku. W połowie dziewiętnastego wieku należało do niego czterdzieści pięć wsi oraz miasteczka Chudenice i Švihov. Majątek pozostał w rękach Černínów do roku 1945. W Starym Zamku urodził się w roku 1868 dramaturg i librecista Jaroslav Kvapil, którego ojciec pracował tu jako lekarz.

Po wojnie w budynku mieścił się Urząd Leśny. Od roku 1948 wykorzystywała go gmina, między innymi na kino, bibliotekę i mieszkania. Zamek stał się zarazem siedzibą Muzeum Josefa Dobrovskiego.

Renesansowy zamek miał regularny plan z okrągłymi basztami w trzech narożnikach. Z tamtej epoki zachował się tak zwany Pokój Anielski ze sklepieniem z czasów około roku 1600. Dzisiejszy wygląd jest jednak wynikiem klasycystycznej przebudowy. Jednopiętrowe skrzydło wschodnie podkreślają po bokach płaskie ryzality z trójkątnymi szczytami, a lewym z nich prowadzi przejazd na dziedziniec. Ochroną zabytkową objęty jest także mur obronny dawnej twierdzy oraz zamkowy browar w domu o numerze popisowym sto sześćdziesiąt pięć.