Důl Prokop Kopalnia

Důl Prokop znajduje się w Břežový Hora w obszarze czerwonym třebrah i jest jednym z najgłębszych kopalni tego typu. Jej głębokość to 579,6 metrów, co w 1966 roku, kiedy wykopaliska zostały zatrzymane, uczyniło ją najgłębszą kopalnią w Republice. Niektóre źródła historyczne dają głębokość nawet 1,602,6 metrów, ale liczby te różnią się w dostępnej literaturze.

Kopalnia jest jedną ze szczątków epoki wydobywania złota. Została założona w 1832 roku, a w kolejnych 134 latach była stale wydobywana z rudy. Budowa trwała znacznie dłużej - do 1966 roku kopalnia pogłębiła się, tworząc kompleksowy podziemny budynek składający się z 41 pięter. Całkowity wykopywany kubatura osiągnąłem w przybliżeniu 18980 sześcienny metr skalny. Důl Prokop był częścią większego systemu: był połączony z sąsiednimi kopalniami Marca i Bodytown przy użyciu Stolu Dziedzictwa, który prowadził na drugim piętrze i umożliwił transfer działalności górniczej i materiału pomiędzy poszczególnymi dołami.

Dzisiejsza forma jest świadectwem opuszczonej epoki. Maszynownia jest właścicielem firmy stanowej, Diamo, od Straży pod Ralskiem. Budynek jest w stanie krytycznym - rozumie, nie jest utrzymywany i ukrywa liczne niebezpieczne narzędzia. Chociaż wejście powinno być zabronione, to ogłasza tylko rozdarty znak. Powoduje to, że przestrzeń staje się celem wandalizmu. Istnieją również różne pogłoski związane z kopalnią, takie jak rzekome utonięcie człowieka w jednym z sąsiednich studni, ale Diamo zaprzeczył. Wieża górnicza z własną pitą należy do prywatnego właściciela; również zanika i nie jest dostępna dla społeczeństwa.

Bez całkowitego zamknięcia kopalni nie zapomina się jednak o Prymosławie. Na głębokości 25 metrów pod powierzchnią, jest połączony przez Prokopská Transport Hall z dziedzińcem sąsiadującej kopalni Anna. Korytarz ten prowadzi szlak historycznego pociągu górniczego, przez który goście lokalnego muzeum górniczego mogą jeździć i tym samym rozpoznać warunki starych górników. Z tej studni można również spojrzeć w dół krat do samego dołu, który został zalany podziemną wodą po wydobyciu - obecnie stoi na poziomie drugiego piętra. Pamięć podzielona na stare czasy - część usunięta przez beton, część zachowana dla edukacji - sprawia, że kopalnia Prokopskiego przypomina czas, kiedy bez dużych środków technicznych zanurzała się w głębinach ziemi.