Hradečno Gródek

Hradečno, zwane też Starým zámkiem albo Starým hradem, to nieistniejąca już twierdza na skraju wsi o tej samej nazwie, w okręgu Kladno. Zbudował ją najpewniej w czternastym wieku nieznany budowniczy. Przed połową szesnastego wieku twierdza przestała istnieć. Pozostało po niej grodzisko, które od roku tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego siódmego jest chronione jako zabytek kultury.

Z czasów, gdy twierdza jeszcze stała, nie zachowały się o niej żadne wiadomości. Pierwsza pisemna wzmianka o wsi pochodzi z umowy o podziale dóbr smeczeńskich pomiędzy Hynka Bořitę z Martinic i jego stryja. Sama twierdza pojawia się w źródłach po raz pierwszy w roku tysiąc pięćset czterdziestym drugim, ale była już wtedy opuszczona. Mogła powstać w trzynastym albo czternastym wieku. W roku tysiąc czterysta trzynastym należała być może do Hanuša z Neprobylic, który pisał się jako siedzący na Hradčanach. Jego przydomek mógł się jednak odnosić także do praskich Hradczan.

Twierdza stanęła na ostrodze pomiędzy Šternberskim potokiem a jego bezimiennym prawobrzeżnym dopływem. Z trzech stron ostrogę otaczały dwa stawy. Z górnego stawu zachowała się grobla w lesie pod ostrogą, na południowym skraju fosy. Z grobli większego stawu pozostał tylko krótki odcinek z przelewem na południowy wschód od grodziska.

Jądro twierdzy chroniła fosa przekopana w poprzek przesmyku, szeroka na piętnaście do dziewiętnastu metrów i głęboka na dziesięć metrów. Przed nią rozciągało się nieumocnione przedzamcze. Zachował się z niego odcinek drogi oraz zagłębienia, które mogą być pozostałościami budynków. Jądro miało plan trapezu. Czołowa strona liczyła dziewiętnaście i pół metra, a ku północnemu wschodowi płaskowyż zwężał się aż do dziesięciu metrów.

Na czele jądra, nad fosą, stał pałac. Za nim, na nieco niżej położonym płaskowyżu, znajdował się dziedziniec. Droga dojazdowa prowadziła mostem przez fosę i kończyła się na małym płaskowyżu w południowym narożniku jądra. Stamtąd biegła wąskim parkanem wzdłuż wschodniego muru obronnego aż do bramy na dziedziniec.

Koniec ostrogi oddziela druga fosa, szeroka nawet na piętnaście metrów. W niej łączyły się poziomy wody obu stawów. Za tą fosą leży obiekt zwany Małym Starym zámkiem. Dawniej uważano go za basztę, jednak najprawdopodobniej jest to pozostałość grobli stawowej.