kostel Božího Těla a svatého Ducha Kościół

Kościół Božího Těla a svatého Ducha jest najstarszą budowlą w Slavonicích. Według legendy powstał około roku 1280 jako gotycka kaplica. Stał w miejscu, w którym wielokrotnie odnajdywano eucharystię skradzioną z kościoła parafialnego Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Podobno za każdym razem sakrament odnoszono z powrotem, lecz zawsze pojawiał się znowu w tym samym miejscu. I właśnie to stało się impulsem do budowy kaplicy.

W roku 1296 kaplicę poświęcił biskup ołomuniecki Dětřich i udzielił jej odpustów. Podczas oblężenia Slavonic przez husytów w roku 1423 kaplica została zniszczona i spalona. Już w roku 1436 odbudowano ją jednak na zachowanych gotyckich murach i poświęcono ponownie. Stopniowo ją rozbudowywano, a w roku 1491 została po raz drugi uroczyście poświęcona, tym razem jako dwunawowy kościół pielgrzymkowy. Pod koniec szesnastego wieku kościół stał się protestancki i otrzymał wezwanie Ducha Świętego. Od roku 1620 był znów katolicki.

Podwójna nazwa ma swoje uzasadnienie. Kościół poświęcony jest Najświętszemu Sakramentowi, stąd nazwa Božího Těla, czyli Bożego Ciała. Ołtarz główny z obrazem Koronacji Najświętszej Maryi Panny poświęcony jest Duchowi Świętemu, i stąd pochodzi druga nazwa.

Z rozwojem miejsca pielgrzymkowego wiązała się barokowa przebudowa. W roku 1677 biskup ołomuniecki poświęcił nowo dobudowaną nawę północną z ołtarzem głównym i dwoma ołtarzami bocznymi. Jeden poświęcony jest Matce Bożej Śnieżnej, drugi Krzyżowi Świętemu z Grobem Pańskim. W roku 1729 malarz Jan Nevídal ze Želetavy uwiecznił wygląd kościoła na najstarszym zachowanym widoku Slavonic. Na początku dziewiętnastego wieku dobudowano Kaplicę Loretańską. W drugiej połowie tego samego stulecia kościół przeszedł neogotycki remont.

W roku 1783, w ramach reform józefińskich, kościół zamknięto i wiele wyposażenia oraz obrazów wotywnych przepadło. Proboszcz Josef Gross wstawił się za kościołem u cesarza Józefa Drugiego i kościół został zachowany. Warunkiem było, że koszty utrzymania i remontów poniesie miasto. Przypadkiem zachowały się dwa obrazy wotywne z lat 1753 i 1761. Rodzina ich ofiarodawcy zabrała je do domu, a po stu latach obrazy wróciły do kościoła.

Od piętnastego wieku przy kościele stała pustelnia. Jej ostatnim mieszkańcem był Leopold Mendig, zamożny rodowity mieszkaniec Slavonic i członek Trzeciego Zakonu świętego Franciszka. Swój dom w mieście przekazał siostrom. W pustelni opiekował się ogrodem, naprawiał rzeźby i uczył dzieci z okolicznych młynów. Zmarł w roku 1778 w wieku siedemdziesięciu pięciu lat. W roku 1913 przebywały tu krótko karmelitanki, które rok później przeniosły się do nowego klasztoru w Nové Bystřici.

Od roku 1958 kościół jest zabytkiem kultury.