Kostel svatého Michaela archanděla (Dolní Poustevna) Kościół

Kościół świętego Michała Archanioła jest rzymskokatolickim kościołem parafialnym w Dolní Poustevně. Stoi niedaleko centrum miasta, na zboczu przy głównej drodze w kierunku Lobendavy. Neogotycka świątynia powstała w latach tysiąc osiemset pięćdziesiątym czwartym i pięćdziesiątym piątym i razem z sąsiednią plebanią tworzy jedną całość.

Dolní Poustevna stała się siedzibą parafii stosunkowo późno, dopiero w roku tysiąc osiemset pięćdziesiątym drugim, kiedy przybył tu pierwszy proboszcz Josef Václav Kindermann. Wcześniej wieś należała do sąsiedniego Sebnitzu, a od roku tysiąc pięćset trzydziestego dziewiątego do odleglejszej parafii w Lobendavie. Własną świątynię gmina otrzymała w roku tysiąc siedemset sześćdziesiątym siódmym. Był to mały barokowy kościółek świętego Jana Nepomucena w centrum wsi, w pobliżu granicy. Miał duże owalne okno w fasadzie, ściany boczne podparte przyporami, a na dachu małą wieżyczkę z dzwonem. Razem z nim powstał także cmentarz. W roku tysiąc osiemset czterdziestym piątym został powiększony, ale nadal nie wystarczał potrzebom gminy.

Budowa nowego kościoła rozpoczęła się w połowie sierpnia tysiąc osiemset pięćdziesiątego czwartego roku. Wielkim orędownikiem przedsięwzięcia był burmistrz Karl Sieber. Podarował grunty pod kościół i plebanię, a później ofiarował jeden z trzech nowych dzwonów. Świątynia została ukończona w następnym roku, a na początku września poświęcił ją biskup litomierzycki Augustin Bartoloměj Hille, rodak z pobliskiego Velkého Šenova. Do nowego kościoła przeniesiono ołtarz główny ze starego kościółka. Ten przypadł następnie gminie, która w roku tysiąc osiemset sześćdziesiątym ósmym kazała go rozebrać, a na jego miejscu postawiła duży żelazny krzyż z postacią Chrystusa.

W roku tysiąc osiemset pięćdziesiątym siódmym kościół otrzymał organy od organmistrza Reissa z saskiego Gersdorfu. Gruntowną renowację przeszedł w roku tysiąc dziewięćset piątym z inicjatywy proboszcza Gustava Adolfa Šelbického. Z tego czasu pochodzą witraże w prezbiterium oraz mechanizm zegarowy wykonany przez Bernhardta Zachariasa z Lipska. Po drugiej wojnie światowej i w czasach reżimu komunistycznego kościół znalazł się na marginesie zainteresowania i opiekowali się nim głównie ochotnicy spośród parafian. Pod koniec lat siedemdziesiątych dwudziestego wieku odnowiono fasadę. Pod koniec dwudziestego wieku, za księdza Václava Horniaka, doczekał się remontu wnętrza i nowego dachu, kiedy dawną dachówkę łupkową zastąpiła blacha. Kościół służy nabożeństwom i okazjonalnym wydarzeniom kulturalnym i nie jest objęty ochroną zabytków.

Jednonawowa budowla zachowała się w niemal pierwotnej postaci. Ma prostokątny plan i pięciobocznną apsydę. W fasadzie znajduje się prosty portal, nad nim dziś pusta nisza, w której dawniej stała betonowa rzeźba archanioła Michała, oraz okrągłe okno. Z szczytu wyrasta czworoboczna wieża z zegarem. Ściany boczne zdobią wysokie okna zakończone łukiem ostrym. Fasada jest szara, z żółtymi ornamentami pod gzymsami i wokół okien. Wewnątrz przeważa brązowa barwa i drewniana boazeria w dolnej części ścian. Drewniana neogotycka droga krzyżowa pochodzi z roku tysiąc osiemset dziewięćdziesiątego, a posadzka z lanego betonu ma dwukolorowy wzór w kratkę.