Albrechtice nad Orlicí Zamek

Zamek Albrechtice nad Orlicí jest przypadkiem wymarłej średniowiecznej posiadłości, której dokładna lokalizacja pozostaje nieznana. Uważa się, że jego szczątki znajdują się w centrum miejscowości o tej samej nazwie w dzielnicy Rychnov nad Kněžnou. Podobnie jak wiele średniowiecznych zamków w regionie, spadł podczas burżuazyjnej historii Czech w późnym średniowieczu i zostawił tylko ślady w dokumentach archiwalnych i nazwy lokalnych osad.

Wieś Albrechtice pojawiła się po raz pierwszy w listach w połowie XIV wieku w Majestorze Karłownie. Jednak sam zamek został założony prawdopodobnie w drugiej połowie tego stulecia, kiedy Vartenberk był właścicielem wsi od 1352 roku. Pierwsza bezpośrednia pisemna wzmianka o zamku pochodzi z roku 1437, co sugeruje, że jej istnienie było młodsze niż pierwotnie się wydawało.

Historia zamku była ściśle związana z życiem ówczesnych szlachty i monarchów. Wioska była wielokrotnie zatrzymywana jako zabezpieczenie pożyczek. W 1398 roku Václav IV. zatrzymał ją przez Margrave Prokop. Od 1411 roku zamek stał się częścią słynnych posiadłości czeskich królowych Žofie Bavarian i Barbary Celský, które pokazują jego względne znaczenie. Od 1495 roku był trzymany przez Pernstejn, potężną rodzinę potentatów, która dołączyła do Albrechtice do ogromnej posiadłości Pardubice. W 1560 roku zamek został sprzedany do Królewskiej Izby cesarzowi Maksymilianowi II z Habsburga.

Dokładne przyczyny upadku zamku pozostają niejasne. Zamek może zostać zniszczony podczas wojen husyckich w XV wieku lub podczas inwazji wojsk węgierskich we wschodnich Czechach latem 1470 roku. To drugie wydarzenie, bardzo szczegółowo datowane, sugeruje, że drugi scenariusz nie jest wykluczony, chociaż wojny husyjskie są tradycyjnie uznawane za częste okresy upadku podobnych budynków.

Dziś szczątki zamku znajdują się w nieznanym miejscu, co czyni z niego interesujący przypadek archeologów i historyków. Ale wioska Albrechtice zachowała swoją nazwę i tradycję swojej bogatej przeszłości. Historia zamku pozostaje oświecającym świadectwem o tym, jak małe rezydencje stały się częścią gier dynastii wielkich magnatów i monarchów, i jak ich fizyczne szczątki zostały utracone w krajobrazie z czasem.