bývalá Slovácká búda Dom

Slovácká búda, pierwotnie znana jako Slovenská búda, jest zabytkiem historycznym położonym w Luhačovice na ulicy czeskiej armii nr 265. Budynek ten został zbudowany w 1906 roku według projektu architekta Dusána Jurkovica i stał się centrum życia kulturalnego i społecznego Luhačovice Spa. Jego specjalność ma nie tylko znaczenie historyczne, ale również to, że została uznana za zabytek kultury w 1992 roku i pozostała chronionym zabytkiem nawet po pożarze w 2002 roku. Dziś zachowana jest tylko ściana.

Słowacki budynek Búda został zbudowany w imieniu spółdzielni handlowej Skalický, która wymagała przechowywania i późniejszej sprzedaży wina. Pomysł pochodził od Pavol Blaha, założyciela tej spółdzielni, który chciał stworzyć kawałek Słowacji w Luhačovice. Architektura i wnętrze budynku zostały zaprojektowane w taki sposób, aby przywołać piwnicę z winem inspirowaną tradycyjną budową regionów górskich, co jest również widoczne dziś w pozostałościach jego stanu. Boda szybko stał się popularnym miejscem spotkań wielu wybitnych osobistości tego czasu, takich jak Leoš Janáček lub Milan Rastislav Štefánik.

Architektura słowackiego Búda opiera się na planach Dusan Jurkovic i stanowi jeden z ostatnich jej realizacji w Luhačovice. Jego oryginalna struktura została przeszczepiona, głównie konstrukcja podłogi z trzema prostokątnymi traktorami i siodłem lub toczone dach. Strona zwrócona ku stokowi Malá Kamenné została zbudowana z bloków piaskowcowych, co daje budynkowi niepowtarzalny wygląd i siłę. Wnętrze i architektura zostały ozdobione elementami architektury ściennej Slovácko i evocovated atmosferę tradycyjnej piwnicy wina.

Historia własności budy jest bogata w zmiany. Po jej pozycji, Antonín Drtílek kupił go, który zmienił nazwę na Slovakian Bude i rozszerzył ofertę z parkietem i restauracji ogrodowej. W 1924 roku Adolf Jahoda był najemcą firmy uzdrowiskowej, która często wykorzystywała ją do imprez kulturalnych. Po nacjonalizacji w 1948 roku buda została przeniesiona do kierownictwa restauracji i stołówek. Po Velvet Revolution przeszedł przez wielu właścicieli, ale jego wartość kulturowa pozostała niekwestionowana.

Głównymi wydarzeniami w historii budy było jej rozszerzenie w 1911 roku ze względu na rosnącą popularność, zmianę nazwy po zakupie Antonín Crutílek w 1913 roku i tragiczny pożar w 2002 roku. Pożar spowodował prawie całkowitą utratę oryginalnego budynku, ale ceglany splot został zachowany jako obiekt chroniony zabytkiem.

Dziś Słowacki Buda jest tylko w formie swego fundamentu i nie jest otwarty dla publiczności. Pierwotny budynek został zastąpiony dwoma nieautoryzowanymi budynkami, co stanowi wielką stratę dla dziedzictwa kulturowego Luhačovice. Pomimo tych zmian, nadal przyciąga uwagę historyków i turystów, którzy chcą zobaczyć jej miejsce w lokalnej historii.

Słowacki buda jest świadectwem bogatej kultury i społecznej przeszłości Luhačovice. Jego obecność tutaj przypomina o znaczeniu wzajemnego zrozumienia między różnymi narodowościami i kulturami w regionie. Pomimo jego zniszczenia warto odwiedzić jej miejsce, aby pamiętać wartość historyczną i dziedzictwo kulturowe, które ten pomnik reprezentuje.