Chrám svatého Vladimíra Kościół

Chrám svatého Vladimíra w Mariánské Lázně prezentuje unikalny przykład architektury sakralnej prawosławnej w Czechach. Należy do tzw. trójkąta uzdrowiskowego - sieci prawosławnych świątyń służących rosyjskim odwiedzającym Karlowe Wary, Františkova Lazne i Mariánské Lazne.

Idea zbudowania prawosławnej świątyni narodziła się w XIX wieku, kiedy rosyjscy pacjenci w Mariánské Lázně lázně nie mieli własnego miejsca religijnego. W 1825 książę Golicyn przeznaczył fundusze na budowę, ale plan okazał się zbyt wymagający, a pieniądze wykorzystano na budowę innego kościoła. Z rosnącą liczbą rosyjskich gości, usługi zaczęły się odbywać z tyłu ratusza w przenośnej kaplicy. Dokładny początek tych usług jest nieznany - jest wspomniany w 1874, 1880 lub 1882. Próba z 1882 r. zakończyła się niepowodzeniem, gdy bank z zgromadzonymi środkami się nie powiódł.

Punkt zwrotny nastąpił w latach 90. Komitet budowlany wspierał lekarzy spa, którzy wierzyli, że duchowa satysfakcja pomaga w rehabilitacji fizycznej. Organizacja została przejęta przez księdza Wimara Nikołaja Nikołajewicza Pisarewskiego, który w 1898 r. wybrał fabułę i zorganizował kolekcję. W ciągu jednego roku uzyskano wystarczające środki. Kamień węgielny położono 24 lipca 1900 roku. Budynek został ukończony dwa lata później i 8 lipca 1902 roku świątynia została poświęcona św. Władimirowi.

Projekt został stworzony przez słynnego architekta Petrogradu Nikolaj Vladimirovič Sultanov, członka Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Realizacja była prowadzona przez Gustav Wiedermann. Świątynia ma plan podłogi z krzyżem równoramiennym z zaokrąglonymi końcami i jest ukoronowany kopułą turban ze złotym krzyżem sześciu ramion. Wejście zdobią mozaiki św. Władimira i św. Olgi w stylu Nestrova. Żółte ściany są ożywiane przez dekoracyjne stucco w czerwonych polach. Nad wejściem jest dzwonnica; Oryginalne dzwony były recytowane podczas I wojny światowej, nowe dzwony zostały tu zainstalowane w 1972 roku.

Dominacja wnętrza jest jednym z najpiękniejszych ikonostatów w Republice Czeskiej. Ten majolika- ikonostas z końca XIX wieku został stworzony w warsztatach firmy M. S. Kuznícov w Kuznícov o współpracy chemików, malarzy, ikonograf, rzeźbiarz i skater. Pęknięte ikonostasy przypominają miniaturową świątynię pokrytą złotem i kobaltem. W 1900 roku zdobył prestiżową nagrodę Grand Prix de France na światowej wystawie w Paryżu. Oryginalna krata złota przed ikonostami została skradziona podczas II wojny światowej.

Świątynia pozostaje miejscem aktywnego życia religijnego. Od 1999 roku prowadzi go protojer Mgr. Josef Hauzar. Jest on codziennie otwarty dla publiczności i służy społeczności lokalnej i szerszej. Usługi religijne odbywają się w niedziele i święta. Odwiedzający to głównie turyści zagraniczni, których świątynia reprezentuje autentyczne okno kultury prawosławnej.