Dělnický dům Dom robotniczy

Dom Robotniczy w Šternberku stoi na rogu ulic Masarykova i Krampolova. Jego budowa rozpoczęła się w roku 1895, w czasach, gdy rodził się ruch robotniczy. Dom stał się zapleczem dla robotników, którzy walczyli o lepsze warunki pracy. Ukończono go w roku 1900 jako dom robotniczy socjaldemokracji.

Budowę poprzedziło powstanie stowarzyszenia, które organizowało zbiórkę na finansowanie domów robotniczych. Dzięki jego działalności domy robotnicze znajdziemy dziś w całych Czechach. W Šternberku ten dom nie był pierwszy, jeszcze przed nim było tu kilka podobnych. Służył do zakwaterowania robotników oraz do zebrań i wydarzeń kulturalnych. Po stronie południowej mieściło się mieszkanie dozorcy, biuro kuchni zakładowej i trzy świetlice. Po stronie północnej znajdowała się duża sala o wymiarach 25 na 14 metrów ze sceną. Na pierwszym piętrze były dwa większe pomieszczenia klubowe, kabina projekcyjna i biuro kierownika klubu. W roku 1945 do sali dobudowano jadalnie i kuchnię zakładową.

Budynek jest jednopiętrowy, narożny, z wyrazistą dekoracją. Jego dominantą jest narożny wykusz. Fasady zdobią historyzujące detale sztukatorskie i ryzality. Bogatszy ryzalit po stronie południowej ma ślepy sztukatorski portal z kartuszem, który po bokach otaczają festony. Kartusz nosi datę 1900. Dom ma 25 okien z wyraźnymi drewnianymi ramami. Okna na piętrze uzupełniają nadokienne gzymsy o kształcie trójkątnym lub łukowym. Okna są zgrupowane parami, wyjątkiem jest okno wykusza i okno pośrodku. Dach dwuspadowy zwieńczony jest ostrosłupem z ozdobnym okienkiem.

Pod wykuszem znajduje się brązowa tablica pamiątkowa. Przypomina ona, że jest to budynek dawnego Domu Robotniczego niemieckiej socjaldemokracji z czasów przed pierwszą wojną światową.

Do domu należy także rozległa sala, która tworzy osobne, węższe skrzydło w kierunku ulicy Krampolova. Została ona jednak całkowicie przebudowana w czasach współczesnych. Ochroną zabytkową objęta jest od 3 maja 1958 roku tylko część narożna z oryginalnymi fasadami.

W roku 1947 budynek stał się główną siedzibą przedsiębiorstwa Chronotechna, które później go sprzedało. Dziś należy do miasta Šternberk. Mieszczą się w nim dom kultury, biblioteka, biura i restauracja. Po raz ostatni budynek był remontowany w roku 2015.