Dlažkovice Zamek

W małej wiosce Dlažkovice zamek jest charakterystyczny dla barokowego Baronu Północno-Czeskiego. Jego historia zaczyna się wiosną XVII wieku, kiedy to po raz pierwszy wspomina się o starszej rezydencji - twierdzy, która pojawia się w źródłach od 1630 roku, które należały do posiadłości White Escape. Wioska zmieniła kilku właścicieli, a jej los rozlał się z dużymi małżeństwami rodzinnymi. W 1648 roku rodzina Wingleld stała się jej właścicielem poprzez małżeństwo Zbyňka Polyxeny Bezdružický z Kolovratem z Kryšstofem z Wingleld.

Zamek w dzisiejszej formie pochodzi z lat siedemdziesiątych XVII wieku. W 1667 roku Kryštof Václav z Winterfield sprzedał wioskę Františka Edmunda Putza z Adlersthurn, który pełnił funkcję kierownika górnych miast. Według projektu wpływowego architekta litomerycznego Giulii Broggio Putz przebudowała zamek w barokowy zamek około 1673 roku. Rozbudowa i ostateczna forma budowy powstała dopiero na początku XVIII wieku. Brat Putza Jan Ignác Putz dał budownikowi Octavius Broggie przedłużenie zamka między 1713 a 1717. Zamek był stopniowo nabywany przez nowych właścicieli - po Purtz wygrał przez Ferdinand Hrzán z Harasova, od 1731 był własnością hrabiego Hatzfelda, który rozpoczął szeroko zakrojoną produkcję piroidów. Ta rodzina posiadała majątek do 1796 roku, kiedy zmarł, a właściciel stał się Hugo Damián Ervín ze Schönbornu. Odbudował tu krajobraz - zburzył obiekty gospodarcze i założył angielski park, podczas gdy fasada ogrodowa zamku rozbudowała się w stylu Imperium. Rodzina Schönborn należała do zamku aż do reformy lądu w 1924 roku, kiedy to została im tylko posiadłość.

Budynek zamkowy przystosowany jest do warunków terenu - stoi na zboczu, więc północny front jest jednopiętrowy do dwupiętrowy, a bogatszy front ogrodowy po dolnej stronie oferuje dwa do czterech pięter. Konstrukcja jest wizualnie podkreślana przez dwie masywne boki, które pojawiają się przed obiema fasadami. Wschodni risalit posiada portal z diagonalnymi pilastrami i balkon, na którym stoi znak stucco. Najbardziej imponujący jest risalit z boku parku - czteropiętrowy zespół z wysokimi pilastrami, które optycznie łączą dwa piętra. Okna prostokątne zdobią elementy rokokowe - supraporty i pola po dacie. Architektura wnętrza zachowała cenny zestaw terrenu z lustrzanym skarbcem wykonanym w Lunette.

Od 1952 roku zamek służy jako dom dla dzieci, który do dziś zapewniał jego zachowanie. Jako zabytek kultury Republiki Czeskiej, każdy zainteresowany rozwojem barokowych prac budowlanych w północnych Czechach zasługuje na uwagę. Zamek jest imponującym świadectwem o tym, jak szlachetne rezydencje zostały przekształcone pod wpływem trendów mody i innowacji architektonicznych XVIII wieku.