Dům kramáře Kříže Budynek

Były dom sklepikarza Krzyż stoi na Starym Placu Miejskim nr 1 / 2 i stanowi jeden z najcenniejszych zachowanych gotyckich budynków miejskich. Od 1458 roku jest częścią Starego Miasta. Pochodzi z połowy XIII wieku jako środek trzech kamiennych domów z fundamentami ściany optycznej. W swoim imieniu jest winien właścicielowi Krzyża, który przypomina o źródłach na piśmie od 1364 do 1413. Jego przeszłość była z żoną Anną i trzema synami: Janem, Václavem i Piotrem.

Krzyż był jednym z wpływowych mieszkańców Starego Miasta, udowadniając, że jego wybory do urzędu były między 1382 a 1402. Jego bogactwo i wpływy odpowiadały własności: posiadał dom na północ od bloku za kościołem św. Mikołaja. W 1387 roku kupił dom towarowy, do którego było lukratywne prawo do pobierania czynszu od wszystkich piekarzy торговавВ iPrzetwarzanie po południowej stronie rynku. Później posiadał również dom Krenn po stronie Starego Miasta (zburzony w 1901 r.) i duży plac budowy od kościoła św. Jana Jilji do placu Betlejem, który ofiarował na budowę Kaplicy Betlejem z uniwersytetami. Był również właścicielem winnicy w pobliżu Košízzie i wioski Chvaly.

W architekturze, dom jest rzadko zachowanym przykładem gotyckiego budynku od czasów Václav IV ze znacznie przerośniętym dachem siodełka. W piwnicy znajduje się blok wykopaliskowy ze skarbcem o wysokiej wartości. Parter dzieli salę wejściową z dwoma paszportami ceglanymi z drewnianym sufitem. Okna dachowe zostały ukończone dopiero po 1854 roku, kiedy to na tarczy znajdowało się również neogotyckie przystosowanie świetlika z pilastrami i pięcioma filarami. Pod głównym gzymsem fasady znajduje się rzadka galeria 19 rzeźbionych tarcz. Jest zdominowany przez Stare Miasto z murem i trzema wieżami, dziewięcioma postaciami Praskich Patryjczyków i członkami Rady Starego Miasta z XV i XVI wieku. Galeria ta została przywrócona zgodnie z wcześniejszą administracją Jan Erazim Vocel w latach 1852-1854.

Około 1600 roku na pierwszym piętrze zbudowano renesansowy balkon z trójosiowym portalem z łacińskim napisem Praha Caput Regni (Praha Mother Cities). W tympanonie znajduje się starożytny symbol miasta ze złotą koroną Cesarskiej Mości. Na fasadzie znajdują się także tablice z wypowiedziami humanistów Martin Kuthen i Julius Scaliger. Historyczno-architektoniczne modyfikacje z 1854 roku zostały przeprowadzone przez Josef Schöbl, dwa lata później wnętrze zostało zrekonstruowane. 1901 oznacza instalację windy. Według projektu architekta Bernhard Grueber, drzwi pierwotnie po gotyckim wzorze z półkolistym oczarowaniem, po 1960 został zastąpiony szkłem. Po 1945 r. ogród został zamurowany obok wejścia i były tam płyty z brązu. Pierwszy z 1971 r. ogłasza deklarację historycznego rdzenia Pragi przez historyczną rezerwację, tablicę z 1992 r., a następnie wielojazzowe powiadomienie o wpisaniu Pragi do listy UNESCO.

Dom jest otwarty dla publiczności w ramach wycieczki po Starym Ratuszu. Sala Rady na pierwszym piętrze służy teraz jako sala małżeńska. Na drugim piętrze znajduje się kolejna sala Rady, która powstała w czasie Jiří z Poděbrad i którą można odwiedzić po drodze przez historyczne schody i foyer z obrazami z Václav Brožík.