Palác hrabat z Lissau Pałac
Objekt se nedochoval — na místě dnes nestojí. Následující text popisuje jeho historii, ne současnou návštěvu.
Na północnym froncie Starego Miasta, pałac został zbudowany w pierwszej dekadzie XVIII wieku, który jest połączony z dwoma wybitnymi postaciami ówczesnej Pragi - budowniczy Rudolf Josef Hrabia Lissau i architekt Jan Blaughter Santinim- Aichle. Dzisiejszy gość na miejscu nr 935- nie będę pamiętał nic o zburzonej konstrukcji wysokiego baroku, ponieważ był ofiarą renderowania Pragi w 1896 roku.
Rudolf Josef Hrabia Lissau (ur. 19.3.1665 r.) był cesarską komnatą i kapitanem Starego Miasta Pragi. Rodzina z Lissau pochodziła z Brandenburgii; tylko przodek hrabiego - jego dziadek Johann von Lissau - zyskał inkubację i przynależność do rządu w Czechach. Cesarz Leopold został awansowany do liczenia przez Rudolfa Josefa przez Pierwszą Kartę z 10 lipca 1702 roku. To było na początku XVIII wieku, że dołączył do hojnej odbudowy starszych domów na placu w reprezentatywnym pałacu rodzinnym i zaprosił szybko rosnącą gwiazdę czeskiej architektury - Jan Blaughter Santiniho- Aichl. Rekonstrukcja i częściowa budowa zostały ukończone w 1705 roku.
Pałac znajdował się w bezpośrednim sąsiedztwie prezbiterium kościoła św. Mikołaja, na styku Starego Miasta i Józefa, na rogu północnego frontu Rynku Starego Miasta i krzywej ulicy Maisel, w tym czasie nazywanej Ulicą Trzeciej Wały. W sąsiedztwie znajdował się tak zwany dom Kreno (nr 936I), czteroskrzydłowy barokowy budynek, który w dużej mierze przyćmił fasadę Pałacu Lisowskiego. Ten dom został usunięty ze Starego Miasta w 1901 roku, pięć lat po zburzeniu samego pałacu.
Wygląd głównej fasady jest zrekonstruowany z historycznych fotografii F. Friedrich (około 1870) i J. Eckert (1895) oraz z modelu Langweil w Pradze. Michal Brix przebadał rekonstrukcję obrazu fasady. Santini postawił główny front w dziewięciu osiach, podkreślając 5-osiowy risalit w środku którego nadal przyłożył płaskie mocowanie w szerokości trzech osi - motyw, który należał do jego ulubionych. W skrajnych osiach portale wejściowe otwierały się symetrycznie. Część centralną zakończono altanką nad gzymsem korony; Altana została ozdobiona trójkątnym frontem chmurowym, po których bokach wysokie dachy Mansarda były wyłożone odcinkami podzielonego frontu. Charakterystyczny poziomy kordon, plastycznie opracowane parapety i pas pod oknami górnej półpiętro niósł twardy rytm do fasady. Fasada rosła nad parterem w dwóch równie wysokich liniach rytmizowanych wąskich prostokątnych okien.
Współpraca Rudolfa Josefa z Santinimem nie tylko przekraczała kontrakty budowlane. W 1707 hrabia wydał prowizję za pracę Santiniego w Pałacu Černín w Hradčany, aby pomóc mu otworzyć drzwi do innych prestiżowych klientów. Relacja między obydwoma mężczyznami była osobista: hrabia Lissau zeznawał podczas chrztu dzieci Santiniego. Masywnym świadectwem tej przyjaźni jest posąg św. Anny Saméthird na moście Karola, stworzony w 1707 roku na rozkaz dawcy od rzeźbiarza Matěja Václava Jäckela. Na podstawie posągu można zobaczyć rodowy herb hrabiego Lissau i zakłada się, że Santini był zaangażowany w projektowanie tego spinacza.
Odwiedzający dzisiejszy Rynek Starego Miasta nie zobaczy pałacu na własne oczy - rekonstrukcja miejsca miała miejsce podczas renderowania. Kto chce złapać co najmniej ślad jego budowniczego, idzie do mostu Karola: Jäckel statua św Anny Saméthird z herbu hrabiego Lissau na piedestale jest jeszcze na miejscu dzisiaj i przypomina mu o człowieku, który zrobił jeden z niezwykłych prac Santini Pragi.
Kiedyś i dziś
Przeciągnij suwak i porównaj, jak zabytek mógł wyglądać w czasach swojego powstania, z dzisiejszym widokiem.
Wygląd historyczny po lewej to wizualizacja wygenerowana przez sztuczną inteligencję i służy jako inspiracja.
Kamienie milowe historii
- 1700- 1705
- Wdrożenie pałacu pod kierownictwem Jana Blaighta Santini- Aichla.
- 1707
- Santini współpracował na herbie hrabiego Lissau na posągu św. Anny Samethird na moście Karola.
- 1896
- Śmierć pałacu w renderowaniu Starego Miasta.
Rozwój budowlany
Pałac został zbudowany w stylu renesansowym, później przebudowany.
Wydarzenia historyczne
- 1702
- Rudolf Josef z Lissau promowany przez cesarza Leopolda I do liczenia stanu.
- 1705
- Zakończenie rekonstrukcji i rozbudowy oryginalnych domów do pałacu.
- 1896
- Pałac zniszczony podczas renderowania Pragi.
Właściciele
początek XVIII wieku; 1896.
Ciekawostki
- Palác hrabat z Lissau został zbudowany w pierwszej dekadzie XVIII wieku na północnej stronie Rynku Starego Miasta i zniknął w 1896 roku podczas renderowania Pragi.
- Budynek pałacu został zainicjowany przez Rudolfa Josefa Hrabiego Lissau, Cesarską Izbę i Szefa Starego Miasta, którego awansował cesarz Leopold I w 1702 roku.
- Pałac został zaprojektowany przez architekta Jana Blaighta Santinim- Aichle, który ukończył go do 1705 roku.
- Główna fasada pałacu została podzielona na dziewięć osi, a środkowa część uwydatniła pięcioosiowy risalit z płaskim mocowaniem.
- Pałac znajdował się w pobliżu domu Krenna, który został usunięty z placu w 1901 roku, pięć lat po zburzeniu samego pałacu.
Przewodnik
Przewodnika przeczytał syntetyczny głos stworzony przez sztuczną inteligencję.
Pokaż tekst przewodnika
Tekst przygotowała sztuczna inteligencja i nie przeszedł kontroli redakcyjnej. Może zawierać nieścisłości.
Pałac Lissau stał na Staroměstském náměstí w Pradze, ale dziś już go tam nie znajdziecie. Ten budynek epoki późnego baroku wzniósł w pierwszej dekadzie XVIII wieku Rudolf Josef hrabia z Lissau, a zniknął podczas praskiej asanacji w roku 1896. Jego autorem był architekt Jan Blažej Santini-Aichel, którego autorstwo jest udokumentowane.
Pałac stał tuż przy prezbiterium kościoła świętego Mikołaja, na styku Starého Města i Josefova, gdzie do końca XIX wieku rozciągała się stara żydowska zabudowa. Zajmował narożnik północnej strony rynku oraz krętej ulicy Třístudniční, późniejszej ulicy Maiselovej. Ulica ta skręcała wzdłuż klasztoru benedyktynów i prowadziła do synagogi Maiselovej oraz do środka getta. Nie można jej jednak utożsamiać ze współczesną ulicą Maiselovą. Pałac w dużej mierze przesłaniał tak zwany dom Krennův, który całkowicie zakrywał także fasadę kościoła świętego Mikołaja. Usunięto go w roku 1901.
Budowniczy był cesarskim szambelanem i starostą Starého Města pražskiego. Jego ród pochodził z Brandenburgii, a dopiero jego dziadek Johann von Lissau uzyskał w Czechach inkolat, czyli prawo krajowe, i został członkiem stanu panów. Rudolfa Josefa podniósł do stanu hrabiowskiego cesarz Leopold I w roku 1702. Herb hrabiów z Lissau można do dziś zobaczyć na cokole rzeźby świętej Anny Samotrzeciej na Moście Karola. Rzeźbę wykonał na zamówienie hrabiego w roku 1707 Matěj Václav Jäckel, a cokół zapewne zaprojektował sam Santini.
Przebudowę starszych domów na rodowy pałac Santini zakończył do roku 1705. Młody architekt szybko zyskał w ten sposób uznanie także poza kręgami kościelnymi, a hrabia polecał go potem innym znaczącym zleceniodawcom. W roku 1707 oceniał na przykład prace Santiniego w pałacu Černínském na Hradčanach. Na chrzcinach dzieci Santiniego był nawet świadkiem.
Wygląd pałacu znamy ze starych fotografii i z modelu Pragi autorstwa Langweila, na podstawie których fasadę rysunkowo zrekonstruował Michal Brix. Fasada miała dziewięć osi okiennych. Środek podkreślała pięcioosiowa wysunięta część z kolejną płaską częścią wysuniętą, mającą kształt trzech osi, co było ulubionym motywem Santiniego. W skrajnych osiach środkowej części znajdowały się dwa symetryczne portale wejściowe. Nad głównym gzymsem wznosiła się altana z trójkątnym szczytem, wpisana w wysoki dach mansardowy. Wyraźne poziome gzymsy równoważyły pionowy ciąg fasady, nad której parterem wznosiły się dwa piętra o jednakowej wysokości.
Dla dzieci
Wyobraź sobie powrót do przeszłości w średniowieczu, okres, w którym wiele szlachetnych rodzin zostało zastąpionych. Jesteśmy w Pałacu kopanie z Lissau, który jest teraz ważnym zabytkiem kultury.
To było jak gra, w której odgrywano rolę bogatych i potężnych. Hrabia Lissau widział go siedzącego na tronie, podczas gdy jego żona przygotowywała jedzenie w kuchni lub opiekowała się dziećmi. Pałac był ich domem, ale także miejscem ważnych wydarzeń i spotkań.
Firmy w okolicy
Prowadzisz przy tym zabytku restaurację, nocleg, sklep, muzeum, wypożyczalnię, wellness lub inną usługę dla odwiedzających? Pokaż się bezpośrednio osobom, które tu zmierzają — tak zobaczą Cię w aplikacji i w sieci:
Wydarzenia w okolicy
Zdroj akcí: otevřená data měst a obcí ČR (Národní katalog otevřených dat) a kalendář akcí Národního památkového ústavu.
Wizualizacje i widoki artystyczne
Wizualizacje są generowane przez sztuczną inteligencję i służą jako inspiracja.
Zdjęcia z okolicy
Prawdziwe zdjęcia wykonane w pobliżu zabytku
Zdroj a licence jsou uvedeny u každého snímku.
Wskazówki od odwiedzających
Brak wskazówek. Bądź pierwszy!
Zaloguj się i dodaj swoją wskazówkę.
Źródła i literatura
Zdjęcia: Jan Maloch / Public domain — Wikimedia Commons. Autor i licencja pojawią się także po najechaniu na zdjęcie.
Faktickým podkladem tohoto textu byl článek na Wikipedii, jehož autory jsou přispěvatelé Wikipedie. Článek je dostupný pod licencí CC BY-SA 4.0.
Lokalizacja na mapie
Więcej zabytków – Staré Město
Pokaż wszystkie w gminie
Příběhy a pověsti
Legendy, pověsti a příběhy spjaté s touto památkou
Fotografie návštěvníků
Zatím žádné fotografie. Buďte první, kdo přidá fotografii z návštěvy!
Zaloguj się a přidejte svou fotografii nebo hodnoťte.
Za ověřenou návštěvu v aplikaci získáte víc bodů — poznáme podle GPS, že jste na místě.
Recenzje i komentarze