evangelický kostel v Třebíči Kościół

Kościół Ewangelistów w Třebíči stoi na klasie Brata i należy do chóru Kościoła Bractwa Czeskiego Ewangelika. Jego tworzenie jest zgodne z długą tradycją protestantyzmu w regionie. W 1897 roku w Třebíči założono Braterską Jedność; pięć lat później miasto Třebíč sprzedało ziemię na budowę braterskiego domu modlitwy. Pierwotnym zamiarem było utworzenie domu kolekcji zgodnie z projektem architekta Jurkovica, ale później postanowił zbudować świątynię. Pozwolenie na budowę zostało przedłużone z 1903 roku, a plan został wybrany do budowy przez wiedeńskiego architekta Zlatohlavka. Budowniczym była lokalna firma Kosik.

Budowa kościoła trwała od września 1909 do 1910 roku, kiedy świątynia została ukończona i 12 sierpnia upadła. Urządzenia wewnętrzne zostały dostarczone przez firmę Brno K. Pears, a także zainstalowane przewody elektryczne, które były nadal wyjątkowe w tak wczesnym okresie. 15 sierpnia 1910 r. odbyło się uroczyste otwarcie i uświęcenie kościoła; uroczyste przedstawienie nadinspektora Ferdinand Císař oraz uroczyste kazanie prowadzone przez Josef Dobeš z Nowego Miasta. Oprócz samego kościoła, był też sąsiedni chór z parafią. Zaczęło się wiosną 1928 r. i do ostatniego dnia roku tego samego roku współpracowało; Zawierał on kościół i apartament parafialny, pokój do biblijnej edukacji i tzw. Tardy Hall na większe zgromadzenie.

Wojna i okres powojenny spowodowały znaczną ingerencję w budowę. Podczas I wojny światowej skonfiskowano gwizdki i kopiec mosiężny; Reszta metali szlachetnych była chroniona przez zgromadzenie, leżąc w ogrodzie plebanii. W listopadzie 1919 r. rozpoczął tworzenie swojego odrębnego zgromadzenia, które zostało zatwierdzone pod koniec marca 1920 r. W dniu 13 października 1929 r. odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą trzystuleciu od czasu wyjazdu ewangelii na wygnanie; podczas II wojny światowej była ona zakryta, a budynek odznaczony honorowymi i niemieckimi napisami. Płyta została ponownie odkryta na początku 1946 roku.

Druga połowa XX wieku przyniosła długą serię renowacji. Od 1947 roku dokonano rozległych napraw elewacji, organ został przywrócony w kolejnych latach, sieć elektryczna została zmodyfikowana (220 woltów zostało przeniesionych do lata 1949), a status budynku został stopniowo poprawiony, w tym malarstwo wewnętrzne. Kompleksowa rekonstrukcja narządu miała miejsce w 1983 roku, kiedy wprowadzono historyczne narzędzie z 1849 roku. Latem 1988 roku dom chóru został oczyszczony gazem.

Architektura kościoła odzwierciedla ewangeliczną tradycję skromności. Wieża bez dzwonów wznosi się od zachodniego frontu nad głównym wejściem. Wnętrze składa się z jednego statku z trzema rzędami ławek zorientowanych na ołtarze i ambony. Ozdoba pozostaje ewangelicznie prosta. Na ścianie obok wejścia pamiątkowa tablica z 1915 r. upamiętnia piątą rocznicę spalenia Mistrza Jana Husa. Częścią kościoła jest pamiątkowa tablica poświęcona trzystuleciu od masowego odejścia czeskich braci z Třebíč na wygnanie.

Odwiedzający w kościele znajdą autentyczne dowody na przywrócenie czeskiej wspólnoty protestanckiej w XX wieku - od jej założenia w epoce przebudzenia narodowego do procesów wojennych do starannie strzeżonej odbudowy w rękach zgromadzenia religijnego.