kostel Nalezení těla svatého Štěpána v Pcherách Kościół

Kościół znajdujący ciało św. Stefana w Pchery w regionie Czech Centralnych jest jednym z historycznych świątyń parafii ludowej i jednym z zabytków dzielnicy Kladno. Jako zabytek kultury w obszarze chronionym stanowi interesujący przykład rozwoju budynku od średniowiecza do baroku do czasów współczesnych.

Świątynia jest po raz pierwszy wspomniana w pisemnych źródłach około 1352 roku, ale wzmianka o parafii sięga około dwóch lat. Najstarsze warstwy konstrukcji stanowią gotycką strukturę jednego statku, ale z czasem pozostała niezmieniona tylko na krótki czas. Podstawowa transformacja miała miejsce w 1706 roku, kiedy kościół pierwotnej gotyckiej formy został przebudowany w stylu barokowym. Charakterystyczne elementy barokowe podkreślają następnie ostateczne dostosowania kościoła dokonane w latach 1894-1895.

Forma budowlana kościoła odzwierciedla jej transformację w XVIII wieku. Pierwotnie kościół jednołódki został znacznie rozszerzony o dwa statki boczne na początku XVIII wieku, uzyskując w ten sposób swoją konfigurację statywu. Główny statek mierzy 5,35 metra na szerokość, a boczne statki każde 3,3 metra. Cały statyw ma 10,35 m długości i 13,85 m szerokości. Po głównym statku następuje pięciostronna prezbiterium o szerokości 5,25 metra, do której przyległa zakrystia od strony północnej. Wewnętrzne przestrzenie łuków są oddzielone przez złamany, zwycięski łuk z lunetami, prezbiterium i głównym statkiem. Boczne statki mają łuki krzyżowe i w prezbiterium sufit jest wskazywany przez obraz łuków. Wzdłuż zachodniej fasady znajduje się portal wejściowy ozdobiony elementami ozdobnymi, nad nim półokrągłe okno w ramy stucco. Jednak główne wejście znajduje się praktycznie w północnej ścianie statku bocznego. Wnętrze jest oświetlone pokrywą sanktuarium wychodzącą z dachu. W zachodniej części statku stoi wąski drewniany krąg wspierany przez dwa filary.

Wewnętrzne wyposażenie kościoła stanowi bardzo cenne dzieło sztuki. Dominantą jest barokowy ołtarz główny portalu z obrazem Stonishing of St. Stephen z 1677 roku. Ołtarz jest podkreślany przez ozdoby Rococo i posągi św. Piotra i Pawła. Ołtarz boczny 1788 r. poświęcony jest św. Marcinowi. Ważnym elementem jest również wczesna barokowa ambona z drugiej połowy XVII wieku, a z 1745 r. cynowy baptysta. Kościół przechowuje rzadkie obiekty liturgiczne, w tym złoconą srebrną monstranę, parę srebrnych złotych kielichów i trzy dzwony o średnicy 1,17, 0,9 i 0,71 metrów. Dwa marmurowe nagrobki są posadzone na podłodze statku, a trzeci znajduje się poniżej schodów prowadzących do koła. Te nagrobki pochodzą z XVI wieku; Według fragmentów herbu, przypuszcza się, że należą do panów Gershtorf.

Kościół jest wartościowym przykładem rozwoju budowlanego czeskiej architektury sakralnej, a jego obszar chroniony stanowi ważny element dziedzictwa kulturowego regionu.