Kostel Nejsvětější Trojice (Český Dub II) Kościół

Kościół Trójcy Świętej znajduje się w obszarze cmentarza na wysokim wzniesieniu na północ od placu Bedřich Smetana, za dawnymi murami zabytkowego czeskiego dębu. To jest ściana jednołódki budowa prostokątnego planu, który jest oddzielony od innych domów przez ścianę i należy do miejskiej strefy pomnika. Świątynia jest chroniona jako zabytek kultury Republiki Czeskiej.

Kościół ma bardzo długą historię. Wspomniany po raz pierwszy w ratuszu miejskim z 1590 r., co oznacza, że oryginalny budynek został zbudowany po 1570 r. Na początku służył luteranom, którzy przybyli do Czech Dub w liczbach. Katolicy zaczęli go używać na początku katolików. Podczas wojny trzydziestoletniej kościół został niemal całkowicie zniszczony - uważa się, że zachował go zachodni front. Obecna wczesna forma barokowa została nabyta najpóźniej w 1681 roku, kiedy to została zbudowana przez Norbert Knauth z Fahnenschwungu, właściciela stoczni w Burning Suburb, i Cyril Agricola z Limburku, który był mistrzem Rovni. Ta praca przez dziękczynienie za to, że ich rodziny nie zostały dotknięte przez poważną epidemię plagi w latach 70 i 80.

Konstrukcja charakteryzuje się prostotą i harmonią typową dla czasu. Opuszczony fartuch jest zamknięty w sposób półkołowy i częściowo osadzony w masie statku. Zewnętrzny fasada членé lizen i segmentowany okno w kamienny bok. Oktogonalna latarnia jest montowana na dachu siodła z rolką na prezbiterium z cebulowym biciem, makiem i górnym krzyżem. Oryginalna okładka półpaśca została zastąpiona blachą w latach 60. Na północnym froncie zbliża się zakrystia. Główna fasada wejścia kończy się dwusuwową tarczą z trójkątnym szczytem i pustą niszą na górze. Nad portalem wejściowym znajduje się kamienna płyta z rzeźbioną łacińską inskrypcją i rok 1681.

Wnętrze charakteryzuje prostota - łódź kościelna ma nagrany sufit, prezbiterium jest pokryte krzyżem. Obiekt pochodzi z dużej części okresu budowy. Ołtarz główny jest wczesnym barokiem z 1663 roku, portalem o strukturze filaru i portalach rokokowych z posągami świętych Tomasza i Dominika. Prawy boczny ołtarz pochodzi z 1680 roku i pokazuje patronów ubóstwa. Lewy ołtarz to rokoko z drugiej połowy XVIII wieku. Ściany zdobione są obrazami - św. Franciszek z Pauli z roku 1720 w oryginalnej ramce do krojenia, a plemię Jessego z roku 1700, które zachowało oryginalną ramkę cięcia. Osłona pogrzebowa rodziny Knauthów z 1771 roku jest malowana. Kamienne nagrobki z XIX wieku znajdują się na obrzeżach kościoła. Na północnej fasadzie tablica pamiątkowa przypomina trzech żołnierzy pruskich, którzy zginęli w 1866 roku.

Grób rodziny Schmitt znajduje się obok kościoła w klasycznym stylu z krypty otoczony schodami i balustrady. Nad nim stoi kwadratowa kaplica z kopułą i latarnią, podzielona przez edykty z marmurowymi alegorycznymi posągami F. Schwarza z Drezna. Obszar ten zawiera również grób rodziny Lehrera, pseudorenesans redakcji z posągiem Madonny braci Schwarz.

Po 1945 roku kościół wiele stracił. Dziś jest on wykorzystywany tylko wyjątkowo, szczególnie na ceremonie pogrzebowe, ale pozostaje ważnym świadkiem trzech wieków czeskiej historii.