kostel svaté Anny (Holešov) Kościół

Kościół świętej Anny w Holešově to barokowa budowla z pierwszej połowy osiemnastego wieku. Był częścią kompleksu z klasztorem trynitarzy, tuż obok zamku. Dziś jest kościołem filialnym rzymskokatolickiej parafii Holešov w archidiecezji ołomunieckiej i należy do zabytków kultury Republiki Czeskiej.

W jego miejscu stał w szesnastym wieku dom modlitwy braci czeskich, do którego w roku tysiąc pięćset osiemdziesiątym czwartym dobudowano renesansową wieżę. W czasie rekatolicyzacji, po przybyciu jezuitów do Holešova, właściciel posiadłości Ladislav Popel młodszy z Lobkowicz kazał przekształcić dom modlitwy w kościół katolicki pod wezwaniem świętej Anny. Konsekrował go piętnastego maja tysiąc sześćset szesnastego roku biskup ołomuniecki, kardynał František z Ditrichštejna, a proboszczem został Jan Sarkander. Po odejściu jezuitów kościół od roku tysiąc sześćset dwudziestego szóstego popadał w ruinę i służył tylko podczas niektórych świąt.

Odnowy podjął się hrabia František Antonín z Rottalu. W latach tysiąc siedemset czterdziestym drugim do tysiąc siedemset czterdziestego ósmego zachowano mury obwodowe nawy i trzon wieży, dobudowano nowe prezbiterium z zakrystią i oratorium, pod nawą powstała krypta, a wnętrze otrzymało nowy wystrój. Budowniczy Tomáš Sturm starszy, wieloletni sługa Rottalów, dobudował skrzydło klasztorne dla pięciu trynitarzy i włączył zarówno kościół, jak i dom zakonny w kompleks zamkowy. Kościół został ponownie konsekrowany dwudziestego szóstego lipca tysiąc siedemset czterdziestego ósmego roku. Trynitarze zobowiązali się odprawiać codziennie dwie msze. Jedną odprawiali tutaj w intencji żyjących członków rodu Rottalów, drugą w intencji zmarłych w Czarnej Kaplicy przy kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.

Wkrótce dobudowano drugi budynek klasztorny, a w latach tysiąc siedemset pięćdziesiątym drugim do tysiąc siedemset pięćdziesiątego czwartego boczną kaplicę świętego Famiána, później zwaną kaplicą świętych Kosmy i Damiana. W roku tysiąc siedemset pięćdziesiątym czwartym organy zbudował Ignác Foglar starszy z Valašského Meziříčí. Klasztor został zlikwidowany w roku tysiąc siedemset osiemdziesiątym trzecim w ramach reform józefińskich, a z domu zakonnego zrobiono mieszkania dla ubogich. Kościół znów popadał w ruinę, aż w roku tysiąc osiemset osiemdziesiątym drugim go odnowiono. Na przełomie dziewiętnastego i dwudziestego wieku służył studentom i uczniom holešovskich szkół. W kompleksie mieściło się wówczas także starostwo powiatowe.

Podczas renowacji w latach tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym trzecim do tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego czwartego w kaplicy świętych Kosmy i Damiana odkryto oryginalną polichromię sufitową Josefa Františka Pilza ze Świętą Trójcą i świętymi związanymi z trynitarzami. Na ścianach, w ościeżach okien i we wnęce ołtarza odsłonięto także rokokową iluzjonistyczną dekorację malarską. Od roku dwa tysiące szóstego kościół jest zabezpieczany przed wilgocią, a ołtarze boczne poddawane są konserwacji. Po roku dwa tysiące dziesiątym miasto odnowiło okoliczne domy, pozostałości barokowego muru i bramę oraz uporządkowało plac świętej Anny. W roku dwa tysiące dwudziestym przed kościołem pojawił się Pomnik Pojednania w formie metalowego drzewa, a w oratorium Izba Pamięci świętego Jana Sarkandera.