kostel svatého Cyrila a Metoděje (Prostějov) Kościół

Przedmieście Prostějova zbudowano w latach 1759-1766, aby służyć kapucynom. Najpierw była kaplica z kryptą poświęconą św. Barbary, która została poświęcona 7 sierpnia 1762 roku przez Ołomouca generała Leopolda Podstatzkou. Zakon Kapucynów stopniowo poszerzał swoją siedzibę - w 1764 roku Kwardian P. Firmianus zwrócił się do biskupa Ołomuńca z prośbą o przekształcenie kaplicy w kościół. Pierwotny kościół Kapucynów charakteryzował się skromnością - miał tylko małą wieżę nad kapłaństwem.

Ten monastyczny, pokojowy rozwój został przerwany przez falę reform Josefa II. W 1784 rok klasztor jestem zniesiony i wraz z on znikłem wsparcie zakon. Cenne przedmioty z wnętrza - prezenty od lokalnych obywateli lub zasoby samego Zakonu - zostały sprzedane na aukcjach. Kościół, bez troski i celu, stopniowo wyblakł.

Zaledwie 90 lat później rada miasta założyła go, by go uratować. W dniu 22 kwietnia 1899 r. wszczęła ona odnowienie, któremu towarzyszyła zmiana wszczęcia. Pierwotnie kościół miał być poświęcony odwiedzinom Najświętszej Marii Panny, ale za sugestią lokalnego księdza Karla Kráčmara, tytuł został zmieniony na św. Cyryla i Metodiusza. 21 października 1906 r. P. Antonín Vrán otrzymał nagrodę. Pierwszym administratorem był P. František Starý, który zorganizował pogrzeby oprócz odpowiednich usług. W 1925 r., obok kościoła PAX, została założona sala obrzędowa dla obywateli niekatolickich.

Druga połowa XX wieku sprowadziła ciężkie czasy do świątyni. Po 1950 roku służył jako kostnica. Kiedy zaczął budować wokół siebie nowy majątek, stał się przedmiotem zainteresowania złodziei i wandali. Stopniowo został pozbawiony wszystkich okien, posągów ołtarzy, uszkodzonych organów i wnętrza pokryte kurzem i odchodami gołębi. Świątynia wydawała się zdecydowanie spadać.

Zmiana nastąpiła niespodziewanie na początku 1988 r., kiedy duchowy administrator parafii Wniebowstąpienia Krzyża Świętego próbował zaoferować ławki ze świątyni pewnym kapłanom. Kiedy po nie przyszedł, bał się stanu. I zorganizował grupę młodych poszukiwaczy przygód, którzy zaczęli sprzątać rdzę. Lokalni komuniści dowiedzieli się o akcji i próbowali ją zabronić - ale brygada po prostu zignorowała ich porządek. Ich wysiłki zostały ukoronowane przez ceremonię w niedzielę 14 sierpnia 1988 r., co oznaczało ponowne otwarcie kościoła. Od tego czasu świątynia powróciła do życia parafii i nadal służy społeczności lokalnej.