Kostel svatého Jakuba apoštola v Hřivicích Kościół

Kostel svatého Jakuba apoštola v Hřivicích jest świątynią parafialną dzielnicy Louny chronioną od 1964 roku. Stoi w południowo-zachodnim rogu wsi u podnóża zbocza doliny rzeki Hasina.

Najstarsza wzmianka o kościele pochodzi z 1355 roku, kiedy to lokalny wikariusz Velislav został pozostawiony przez Mikuláša Vlčka, jeden stos groszy rocznie wdowy po konferencji Lounian. Do roku 1425 nazwiska pięciu innych administratorów duchowych pojawiają się w pisemnych aktach, w tym rycerza Rudolfa z Horán (1397). Hřevický kościół miał przyzwoitą nieruchomość i w okresie przedhusyckim należał do piątej najwyższej dziesiątej dziekana Žetek. W XVI wieku księża Jiří Klučovský i Jan Lukvin, ostatni wspomniany w 1549 roku, są nagrywani. Po drugiej połowie XVI wieku plebania prawdopodobnie nie zajmowano, chociaż Mikuláš Tkadalec, dłużniczka szlachty Aleny z Mochidlan, mieszkała tam w 1880 roku. W 1603 roku kościół został już udowodniony służyć.

Świątynia Hřivice stała się filią Kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Očeù, z pewnością po wojnie trzydziestoletniej, a nawet przed nią. Matryce wprowadzono w 1648 roku. Istnieje ceglana dzwonnica, która jest prawdopodobnie starsza od samego kościoła. Profil okna na szczycie wieży sugeruje jego utworzenie w drugiej połowie XVII wieku. W dzwonnicy znajduje się dzwon Jakub z 1506 r., co było powodem, dla którego wieża nie została zbudowana podczas nowej budowy kościoła. Przyczyną nowej budowy był pożar, który wybuchł na początku XIX wieku. Projekt nowego kościoła z 1723 roku został opracowany przez architekta Schwarzenberga Anton Erhard Martinelli; budynek został sfinansowany przez Urząd Patronacyjny Schwarzenberga.

W latach 40. miejscowa ludność promowała tworzenie lokalnej ludności. W 1847 roku został zbudowany nowy budynek parafialny, gdzie rok później duchowni wprowadzili się. Kościół stał się miejscowością parafii. Parafia została całkowicie odrestaurowana w 1858 roku z okręgiem obejmującym wieś Konetopa, Pnetypuk, Markvarec i Solomích. Kościół przeszedł rekonstrukcję fasady w 2016 roku.

W architekturze kościół jest jednookrętowym budynkiem z prostokątnym planem i zaokrąglonymi narożnikami. Prezbiterium ma półkołowy koniec z zakrystkim krzyżem przymocowanym do południowej strony. Fasady boczne rozkładane są przez ramy lizenowe i prostokątne okna. Elewacja wejściowa, podzielona również przez ramy lizen, zawiera portal i dwie nisze z posągami St. Vojtěch i St Prokop z 1746 przez František Rotter. Posąg św. Krzysztofa, prawdopodobnie tego samego autora, stoi w prezbiterium. Fasada jest podkreślana przez wysokie łożysko i tarczę z volute skrzydła i trójkątne mocowanie. Centralna część statku jest otoczona płaskim łukiem, nad kołem i przy zwycięskim łuku połączone są łuki łuków płyt. Prezbiterium jest również otoczone poprzecznym łukiem płaskim z konkursem na końcu.

Wnętrze zdobione jest głównie sprzętem rokokowym, główny ołtarz portalowy z pierwszego kwartału XVIII wieku jest barokowy. Ołtarz zdobiony jest obrazem Domu św. Jakuba przez E. Neumanna (XX wiek) oraz trzema posągami św. Piotra, św. Pawła i Trójcy Świętej. Ołtarz rokokowy św. Anny Samotrzeciej, który powstał po połowie XVIII wieku, uzupełniony jest rzeźbami św. Jana Nepomuka i św. Józefa. Wyposażenie obejmuje również ambona z posągiem błogosławionego Chrystusa i czternaście rustykalnych obrazów barokowych drogi poprzecznej.