Kostel svatého Mikuláše (Mikulov) Kościół

Mikulov pojawił się w sercu Teplicka w XIV wieku jako osada górników z Saksonii. Do 1595 roku nazywano go Neuschellenberg po niemiecku. W 1597 roku Mikulov otrzymał prawo do wolnego miasta od Rudolfa II oraz prawo do tygodniowego i rocznego rynku - przywilej, który znacznie zwiększył jego znaczenie. Jednakże od połowy XVIII wieku (od 1740 r.) kopalnictwo stopniowo spadało, aż do 1870 r. tylko dwóch pracowników wydobywało srebro.

Dokładne pochodzenie pierwotnego kościoła w tym miejscu jest nieznane, ale oczekuje się, że nastąpi w XVI wieku. Budowa prawdopodobnie ucierpiała podczas wojny trzydziestoletniej i została naprawiona w 1709 roku. Obecna forma pochodzi z 1770 roku, kiedy budowla została odbudowana, częściowo przejmując starszą budowlę. Kolejna naprawa nastąpiła w 1809 roku. W 1918 r. na południowej ścianie statku umieszczono pomnik poświęcony mieszkańcom poległych i zniknął na polu bitwy pierwszej wojny światowej. Jednak od 1945 roku, kiedy wysiedlono pierwotną populację niemieckojęzyczną, kościół stopniowo zanika.

Architektualnie, jest to jednookrętowy prostokątny budynek z wieżą po zachodniej stronie - wieża pryzmatyczna pokryta hełmem. Prezbiterium to statyw zamknięty zakrystią po południowej stronie. Fasady mają ramy Lizzy, okna są półokrągłe (w segmentalnej wieży). Prezbiterium ma valentine skarbiec z lunettami, podczas gdy statek ma płaski sufit z rokoko malarstwo i dwupiętrowy krąg.

Wyjątkiem jest późnogotyckie posągi św. Piotra i Pawła z około 1520 roku, znajdujące się w prezbiterium. Jednak ich polichromia nie jest oryginalna - były niestrudzenie malowane przez interwencję w późniejszych czasach. Inne urządzenia kościelne nie mają szczególnie wysokiej wartości artystycznej. W północnej wieży jest dzwon Karola z 1919 przez Richarda Herolda; Oryginalne dzwony Gabriela Hilgera z 1630 roku oraz Františka Pitschmanna z 1806 roku zostały przywrócone podczas I wojny światowej. Ciekawa jest również dzwonnica z dzwonnicą, która ma średnicę 30 centymetrów i od dawna jest przechowywana w glebie.

Okolica kościoła jest uzupełniona budynkami, które wykazują lokalną tradycję. Cmentarz otoczony ścianą z dachówek należy do typowego krajobrazu. Z początku XIX wieku znajduje się kaplica - ceglany prostokątny budynek z dzwonkiem potylicznym. W parku na samym placu znajduje się posąg św. Józefa z pierwszej połowy XIX wieku. Kościół znajduje się więc w środku korpusu budynków, które przypominają bogactwo i znaczenie, jakie wydobycie kiedyś przyniosło temu obszarowi.