most Karla Burky Most

Most Karla Burky łączy dwie główne części miasta Sedlec-Prčice w regionie Příbram. To budowla w stylu empire, wzniesiona z kamienia łamanego, długa na dwieście metrów i szeroka na dziesięć, ozdobiona figurami świętego Floriana i świętego Jana Nepomucena. Most jest zabytkiem kultury i należy do miejskiej strefy ochrony zabytków Sedlec-Prčice, ustanowionej w roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym drugim.

Historia mostu zaczyna się od rodu Malovców. Prčice kupił trzydziestego listopada tysiąc siedemset dwudziestego piątego roku rycerz Jan Vít Malovec z Malovic od Jana Václava Vchynského ze Vchynic za ponad dwadzieścia tysięcy złotych. Po śmierci ostatniego męskiego potomka rodu dziedziczką rozległych dóbr została Johana Malovcová, z domu Olivová, wdowa po Janie Hynku Malovcu. Poślubił ją zamożny praski mieszczanin Karel Burka.

Burka zabrał się do wielkiego upiększania swojej nowej siedziby. Remontował zamek, założył przy nim park w stylu angielskim, zainwestował w wystrój kościoła i kazał zbudować wodociąg oraz fontannę na rynku. Jego najbardziej widocznym dziełem stał się kamienny most. Do początku dziewiętnastego wieku znajdowała się tu jedynie podmokła łąka wokół Sedleckého potoka, a przez nią biegła trudna do przebycia droga.

Kamień węgielny został uroczyście położony w roku tysiąc osiemset piętnastym w obecności starosty kraju Beroun, do którego ówczesne dobra prčickie należały. Budowa trwała osiem lat. Pracowali przy niej głównie miejscowi poddani w ramach swoich obowiązków, mimo to koszty sięgnęły sześćdziesięciu tysięcy złotych w walucie wiedeńskiej, co było bardzo wysoką sumą.

Fundamenty na podmokłym terenie spoczywają na palach. Na ich wykonanie poszły prawie wszystkie dęby z zwierzyńca w pobliskich Uhřicích. Rdzeniem mostu jest murowana grobla z trzema sklepionymi łukami, którymi przepływa woda.

Piaskowcowe figury świętych, większe od naturalnych rozmiarów, wykonał w roku tysiąc osiemset dziewiętnastym Ignác Michal Platzer, syn znanego twórcy barokowego Ignáce Františka Platzera. Jego modele figur są przechowywane w Muzeum Sztuki Użytkowej w Pradze. Po pierwszej wojnie światowej, gdy niszczono niektóre figury świętych, nie uniknęła tego również figura świętego Jana Nepomucena. W roku tysiąc dziewięćset dwudziestym trzecim ktoś odbił jej głowę i wrzucił ją do potoku.

Karel Burka przeszacował jednak swoje możliwości finansowe i popadł w długi. W roku tysiąc osiemset trzydziestym zajęto mu majątki Prčice i Uhřice, a na pozostałe dobra Malovców nałożono przymusowy zarząd. Burka i jego żona Johana dożyli swych dni w ubóstwie. Jego wielkie plany przypomina dziś jedynie nazwa mostu.

W roku dwa tysiące siedemnastym most przeszedł gruntowną rekonstrukcję. Przygotowania trwały dwa lata, a sam remont planowano na dziewięć miesięcy.