Praha hlavní nádraží Železniční stanice

Praha hlavní nádraží, powszechnie znany jako "hlavák", jest największą stacją kolejową w Pradze. Położony w pobliżu Vinohrady i rozciągający się do Žižkov, otworzył 14 grudnia 1871, pierwotnie nazwany Františka Josefa dráhy po cesarzu Franz Joseph I Austrii. W latach 1901- 1909 czeski architekt Josef Fanta stał się zabytkiem architektonicznym i kulturalnym. Był gospodarzem takich wybitnych postaci jak Masaryk, Edison, Le Corbusier i Chaplin.

Początki stacji sięgają końca XIX wieku podczas szybkiego uprzemysłowienia i rozwoju miast w Europie. Decyzja w październiku 1866 r. o zburzeniu murów Pragi ułatwiła jej budowę w tym miejscu. Początkowo znany jako Františka Josefa dráhy, rozpoczął działalność 14 grudnia 1871, z usług Dráhy císaře Františka Josefa. Do 1909 roku, ze względu na problemy z przepustowością, stacja przeszła znaczną ekspansję w ramach projektu secesyjnego Josef Fanta, z wielką halą ozdobioną motywami i rzeźbami reprezentującymi czeskie miasta.

Architektura Praha hlavní nádraží prezentuje mieszankę stylów. Oryginalny budynek Neorenesansowy został zaprojektowany przez Vojtěch Ignác Ullmann i Antonín Barvitius, charakteryzujący się 150-metrową konstrukcją z dwoma wieżami, kaflowaną halą sufitową oraz platformami mozaikowymi. Ta "stacja zamkowa" zasłużyła na swoją ksywkę ze względu na jej imponującą obecność. Rekonstrukcja Art Nouveau wprowadziła secesyjonistyczne motywy i rzeźby Stanislav Sucharda i Ladislav Šaloun, zwiększając atrakcyjność artystyczną stacji.

W swojej historii Praha hlavní nádraží zaobserwował różne zmiany w administracji i celu. Pierwotnie nazwany po Franzie Józefie I, został przemianowany na Wilsonova stanice w latach 1918-1945, czcząc Woodrow Wilson. W styczniu 1953 roku przyjęła obecną nazwę Praha hlavní nádraží. Stacja stała się zabytkiem kulturalnym Republiki Czeskiej 31 grudnia 1976 roku, a w 1993 roku została wpisana w miejską strefę pomnika Vinohrady, Žižkov i Vršovice.

Stacja była świadkiem wielu kluczowych wydarzeń i ciekawostek. Jego luksusowe poczekalnie gościły postaci historyczne, takie jak Tomáš Masaryk, Thomas Edison, Le Corbusier i Charlie Chaplin. Główna sala jest zdobiona motywami secesyjnymi i rzeźbami reprezentującymi czeskie miasta, zwiększającymi jej znaczenie kulturowe.

Dziś Praha hlavní nádraží służy jako ważne centrum transportowe, łączące pociągi regionalne, krajowe i międzynarodowe. W 2014 r. obsługiwała ona rocznie ponad 53 mln pasażerów, co uczyniło ją jedną z najbardziej ruchliwych stacji w Europie. Jest dobrze połączony z Prague Metro Line C i nadal jest istotnym elementem infrastruktury miasta.

Praha hlavní nádraží jest świadectwem innowacji architektonicznej i znaczenia historycznego. Jego mieszanka stylów neorenesansowych i secesyjnych, w połączeniu z jego rolą w hostingu wybitnych postaci, sprawia, że must-odwiedź punkt orientacyjny dla każdego, kto odkrywa Pragę. Odwiedzający są zapraszani do doświadczenia tego zabytku kultury, gdzie historia i nowoczesność przebiegają płynnie.