Ševčinský důl Kopalnia

Kopalnia Ševčinský důl na Březových Horách w Příbramie służyła do wydobywania rudy srebra i ołowiu. Dziś nie prowadzi się w niej już wydobycia. Nazywa się ją też kopalnią Ševčiny albo Ševčínský důl. Pierwotnie nosiła nazwę kopalni cesarza Franciszka Pierwszego, później kopalni cesarza Franciszka Józefa Pierwszego. W mowie potocznej mówiono na nią francšachta. Dzisiejszą nazwę otrzymała w latach 1918 i 1919.

Kopalnia powstała w roku 1813 z inicjatywy naczelnego urzędu górniczego. Zaproponował on założenie nowego szybu na Mučednické žíle. W tym samym miejscu już około roku 1600 drążono szyb pompowy. Za założeniem kopalni przemawiała pewna korzystna okoliczność: żyła biegła pionowo w dół, dzięki czemu nie trzeba było drążyć wielu poziomych chodników. Powstała również sztolnia Ševčinská štola, którą rudę transportowano do zakładu przeróbczego.

W roku 1914 kopalnia osiągnęła największą głębokość, wynoszącą tysiąc sto osiem metrów i dwa decymetry. Szyb ma przekrój pięć i cztery dziesiąte metra na trzy metry. Podobnie jak większość kopalń na Březových Horách, także ta jest połączona na drugim poziomie z pozostałymi kopalniami sztolnią Dědičná štola.

Po zakończeniu pierwszej wojny światowej wydobycie wstrzymano, a wznowiono je dopiero po zakończeniu drugiej wojny światowej. Definitywnie zakończyło się w roku 1979. Dziesięć lat później, w roku 1989, kopalnię zlikwidowano. Szyb zasypano do zaporu na głębokości czterdziestu siedmiu metrów, a jego wylot zakryto betonową płytą.

Dziś kopalnię Ševčinský důl zarządza Hornické muzeum Příbram, które mieści się niedaleko. Budynek wieży wyciągowej ma trzydzieści siedem i pół metra wysokości i należy do najlepiej zachowanych oraz najbardziej znanych. Na dziedzińcu kopalni znajduje się stała ekspozycja wózków i lokomotyw kopalnianych. Służyły one do transportu rudy oraz górników. W ostatnich latach zrekonstruowano również trasę dla kolejki kopalnianej. Prowadzi ona po powierzchni od kopalni Ševčinský důl do wylotu szybu Ševčinská šachta.