Sklárna Klára Fabryka szkła
Sklárna Klára to pomnik przemysłowy w miejscowości Polevsko w powiecie Česká Lípa w regionie Liberec. Działa od 1907 roku. Budynek jest zarejestrowany jako zabytek kultury nieruchomości Republiki Czeskiej i leży w obszarze regionu chronionego krajobrazu Gór Łużyckich. Jest ona ważna ze względu na długą tradycję produkcji szkła i historyczny wkład w ruch pracowników w regionie.
Produkcja szkła w regionie Gór Łużyckich jest przedmiotem handlu od przełomu XIII i XIV wieku. Wioska Polevsko miała zostać założona przez producentów szkła z Bawarii i Śląska w XV wieku. Według niektórych źródeł rodzina Bavarian Oppitz po raz pierwszy osiedliła się tutaj, co może być również początkiem niemieckiej nazwy Blattendorf. Polevsko stał się centrum produkcji metalurgicznej i obróbki szkła poprzez cięcie, szlifowanie, malowanie i trawienie. Na początku XIX wieku pracował tu ekspert Bedřich Egermann i ważni handlowcy Johann Caspar Kittel, Christian Franz Rautenstrauch lub członkowie rodziny Handschke.
Sklárna Klára powstał w 1907 roku. Został zbudowany przez Karel Mühlbauer na przeciwległym brzegu rzeki Šporka, zaledwie dziesiątki metrów od fabryki szkła Anna, zbudowany w 1900 roku przez Rudolfa Handschke i Karla Mühlbauera. Nazwał odlewnię Karel Mühlbauer po swojej żonie. Pierwotnie, był tam piekarnik ośmiopatelowy ogrzewany przez węgiel brunatny. W 1928 r. zmodernizowano i zainstalowano piec miednicowy Siemens- Siebert. W późniejszym okresie w metalu zbudowano piec z regeneracyjnym gorącym płomieniem.
Posiadłość zmieniła się przez lata. Po założeniu Karel Mühlbauer, zespół Rudihut wynajął operację w 1932 roku. Został założony przez bezrobotnych pracowników szkła zorganizowanego w Czerwonej Unii. Głównym zespołem był Emanuel Beránek i po II wojnie światowej P. Vávra. W 1949 r. huty szkła zostały włączone jako operacja 51 do krajowego przedsiębiorstwa Borské sklavy. Po prywatyzacji w 1991 roku Klárahuť działa tu od 1992 roku. Od 2010 roku Ars Vitraria jest właścicielem, który później zmienił nazwę na Ave Clara.
Kluczowymi produktami huty szkła były lampy kościelne dla wiecznego światła ze szkła rubinowego, wazony, lampy naftowe, odcienie i świeczniki do 1925 roku. Ważnym momentem było istnienie spółdzielni Rudihuť, powiązanej z Komunistyczną Partią Czechosłowacji. Jest to jeden z powodów, dla których obiekt jest dziś zarejestrowany jako zabytek kultury przedstawiający tradycje ruchu robotniczego. W 1964 roku budynek został zniszczony przez ogień, a w 1968 roku ręczna produkcja szkła zakończyła się tutaj, ponieważ operacja została przejęta przez Państwowy Instytut Badawczy Szkła Pragi, później w Hradcu Králové.
Obecnie szkło koncentruje się na produkcji luksusowych szkła stołowego, wazony i produkty dla Lasvit. Zakres produktów uzupełnia produkcja szkła płaskiego oraz bloków do celów artystycznych i architektonicznych. Sklárna Klára jest połączeniem dziedzictwa przemysłowego i nowoczesnej produkcji na chronionym terenie krajobrazowym. Zwiedzanie tego miejsca daje wgląd w historię rzemiosła szklanego i rozwój społeczny regionu.
Kamienie milowe historii
- 1907
- utworzenie huty szkła Klára
- 1928
- modernizacja z instalacją Piec Siemens- Siebert
- 1968
- zakończenie ręcznej produkcji i przejęcia szkła przez Państwowy Instytut Badawczy Szkła
Rozwój budowlany
Pierwotnie zbudowany jako piec ośmiopatelowy ogrzewany węglem brunatnym. W 1928 r. zmodernizowano i zainstalowano piec miednicowy Siemens- Siebert. Później w metalu zbudowano sześciopalanowy piec regeneracyjny.
Wydarzenia historyczne
1932 założył zespół pracujący Rudihut, 1949 integracja z przedsiębiorstwem narodowym Borské Sklak, 1964 niszczące ogniste szkło.
Właściciele
Karel Mühlbauer (1907), grupa robocza Rudihuť (1932- 1938), przedsiębiorstwo państwowe Borské skláhy (od 1949), Klárahuť (od 1992), Ars Vitaria / Ave Clara (od 2010)
Ciekawostki
- Sklárna Klára w miejscowości Polevsko pracuje od 1907 roku i jest zarejestrowany jako prawdziwy zabytek kultury. Założyciel Karel Mühlbauer nazwał szklarnię po swojej żonie. - Do 1925 r. były wazony, świeczniki, lampy naftowe i lampy kościelne ze szkła rubinowego. - Przedmiot jest znaczący w jego wkładzie w ruch pracowników, który jest związany z okresem, w którym pracował tu zespół roboczy Rudihut. - W 1964 roku budynek został zniszczony przez ogień, a w 1968 roku skończyła się produkcja szkła ręcznego.
Przewodnik
Pokaż tekst przewodnika
Tekst przygotowała sztuczna inteligencja i nie przeszedł kontroli redakcyjnej. Może zawierać nieścisłości.
Witamy w wiosce Polevsko. Stoisz przed budynkiem, który ma ponad wiek historii, rzemiosła i ludzkiego wysiłku. Przed wami jest Sklárna Klára, miejsce, które jest nie tylko miejscem przemysłowym, ale prawdziwym zabytkiem kultury naszego państwa. Poczuj atmosferę tego miejsca, gdzie sztywność produkcji jest połączona z delikatnością sztuki szkła. Jeśli spojrzycie na obszar ogólny, zobaczycie przestrzeń, która opowiada historię odwagi, miłości i postępu technologicznego w harmonii z otaczającym krajobrazem.
Wróćmy teraz w czasie ponad sto lat wstecz, do roku 1,000 dziewięćset siedem. W tym roku pan Karel Mühlbauer założył tu swoje szkło. Jeśli wiesz, dlaczego wybrał to nazwisko, odpowiedź jest bardzo osobista i ciepła. Wytwórnia została nazwana Clara na cześć jego żony. Jest to piękny szczegół, który pokazuje nam, że nawet za dużymi przedsiębiorstwami przemysłowymi, są często proste ludzkie uczucia. W tym czasie firma zaczęła pisać swoją historię, która stopniowo stała się zasadniczą częścią całego regionu.
Teraz zwróć uwagę na wygląd samego obiektu. Nawet jeśli nie znamy nazw poszczególnych architektów, którzy projektowali budynki, proszę zwrócić uwagę na ogólny układ pomieszczeń. Spójrz na fasadę i zobacz, jak przestrzeń przystosowana do potrzeb produkcji w różnych okresach. Odlewnia była nie tylko statycznym miejscem, ale i żywym organizmem, który stale się rozwijał. Jednym z najważniejszych momentów modernizacji był rok 1 tysiąc dziewięćset dwadzieścia osiem. Wtedy uruchomiono nowy, nowoczesny piec, który zasadniczo zmienił sposób topienia szkła i umożliwił zwiększenie jakości i ilości produktów. Wyobraź sobie ciepło i hałas, które mury musiały wtedy otoczyć.
Mówiąc o tym miejscu, nie możemy ignorować ludzi, którzy tu pracowali i go stworzyli. Sklárna Klára był nie tylko miejscem produkcji przedmiotów, ale również ważnym punktem ruchu pracowników w tym regionie. W tym miejscu ludzie, którzy walczyli o swoje prawa i lepsze warunki pracy, spełniali warunki, co daje temu miejscu głębszy wymiar społeczny. Oprócz założyciela Karel Mühlbauer, takich jak Emanuel Beránek czy pan Vávra, osobowości związane z historią firmy należą do firmy. Ci ludzie, poprzez swoją pracę i przywództwo, pomogli ukształtować fabrykę szkła, jaką znamy dzisiaj.
Teraz chcę ci zaimponować jedną ciekawą rzeczą, która może cię zaskoczyć. Jeśli połączysz dziś szkło z luksusem, to jesteś we właściwym umyśle. Sklárna Klára, w pierwszych latach, był zaangażowany w produkcję przedmiotów, które obecnie uważamy za prawdziwe klejnoty. Aż do roku tysiąc dziewięćset dwadzieścia pięć zostały wykonane piękne wazy, świeczniki, lampy naftowe i lampy kościelne. I nie ze zwykłego szkła, ale z miedzianego rubinowego szkła, który był znakomity swoją bogatą i głęboką farbą. Wyobraź sobie te czerwone iskry sekundę po tym jak produkt został wyciągnięty z piekarnika i pracował doskonale.
Ale historia również przyniosła zmiany. W tysiącach dziewięćset sześćdziesiąt osiem, nastąpił poważny przełom. Tradycyjna produkcja szkła ręcznego została zakończona i operacja została przejęta przez Państwowy Instytut Badawczy Szkła. Oznaczało to koniec epoki, ale także początek nowego rozdziału skupionego na badaniach i nowoczesnych technologiach. Obecnie szkło koncentruje się na produkcji luksusowego szkła stołowego i specjalnych bloków architektonicznych, które są wykorzystywane w nowoczesnej konstrukcji. To fascynujące, jak to miejsce zmieniło się z małej firmy rodzinnej w nowoczesną firmę, która nadal zachowuje swoją tożsamość i wartość historyczną.
Rozejrzyj się. Wszystko, co widzicie, jest wynikiem wytrzymałości pokoleń producentów szkła, którzy spędzili większość życia w tym środowisku. Pomnik przemysłowy, z którym masz do czynienia jest mostem pomiędzy przeszłością a teraźniejszością. Jest to dowód, że rzemiosło i przemysł mogą być źródłem dumy w całym regionie.
Teraz pozwolę wam się rozejrzeć i wyobrazić sobie, jak Polevsko wyglądał wieki temu, kiedy po raz pierwszy zapalili tu piekarniki. Przejdź przez przestrzeń powoli, postrzegaj ciszę dzisiejszych czasów i pomyśl o tych wszystkich ludziach, którzy stworzyli piękne przedmioty z kruchego szkła. Mam nadzieję, że jesteś zainteresowany wizytą w Klára Glass i że wyjeżdżasz z nową wiedzą o tym wyjątkowym miejscu. Dziękuję za uwagę i życzę miłej reszty dnia, kiedy odkryjesz piękno naszego regionu.
Wskazówki dla zwiedzających
Najlepszym czasem do odwiedzenia jest wiosna i jesień miesięcy, kiedy krajobraz w dolinie rzeki Sporka jest zielony lub kolorowe i temperatury są przyjemne do chodzenia. W miesiącach letnich dolina może być gorąca, podczas gdy w zimie okolica jest pokryta śniegiem, co tworzy spokojną atmosferę, ale może utrudniać przemieszczanie się po nasyconych drogach.
Lokalizacja jest dostępna w transporcie publicznym, ale konieczne jest sprawdzenie aktualnego czasu połączenia i wyjazdu w wyszukiwarce z wyprzedzeniem, ponieważ częstotliwość połączeń może się zmienić. Dla tych, którzy wolą aktywny wypoczynek, obszar nadaje się również do spacerów z okolicznych wsi.
Nie zapomnij wziąć wystarczającej ilości wody pitnej w torbie, wygodne buty z dobrym obcasem dla nierównego terenu i w chłodniejszych okresach warstwowych ubrania, ponieważ dolina może być zimniej niż na grzbietach góry. Jeśli planujesz zostać dłużej w przyrodzie, zaleca się mieć lekkie przekąski i ewentualnie parasol, jak pogoda w Górach Łużyckich może się szybko zmienić.
Rano lub późnym popołudniem światło jest idealne do fotografii, która spada do doliny wzdłuż strumienia Sporka i tworzy dramatyczne cienie na fasadach szklarni. Najlepsze widoki na obiekt można uzyskać na poziomie terenu, gdzie kontrast między architekturą przemysłową i naturalnym otoczeniu można uchwycić. Staraj się unikać ostre słońce w południe, co może spowodować nadmierne brokat na szkle i metalu.
Obszar Chroniony Krajobraz Gór Łużyckich znajduje się w okolicy, która oferuje krótkie spacery wzdłuż brzegu strumienia Sporka. Ponieważ jest to chroniona strefa naturalna, należy przestrzegać przepisów lokalnych i nie porzucać ustalonych tras. Dla rodzin z dziećmi otoczenie nadaje się do obserwacji przyrody i zbierania liści lub kamieni, ale konieczne jest zapewnienie bezpieczeństwa w ciekach wodnych i nierównym terenie.
Często zadawane pytania
Czy zabytek można zwiedzić?
Nie sprawdziliśmy dostępności tego zabytku. Zapytaj właściciela lub zarządcę albo urząd gminy.
Gdzie znajduje się zabytek?
Lokalizacja: Polevsko. Dokładne miejsce pokazuje mapa na tej stronie.
Dlaczego zabytek jest chroniony?
Zabytek jest wpisany do Centralnego Wykazu Zabytków Kultury Republiki Czeskiej jako zabytek kultury (nr rejestru 1000139083).
Firmy w okolicy
Prowadzisz przy tym zabytku restaurację, nocleg, sklep, muzeum, wypożyczalnię, wellness lub inną usługę dla odwiedzających? Pokaż się bezpośrednio osobom, które tu zmierzają — tak zobaczą Cię w aplikacji i w sieci:
Wydarzenia w okolicy
Zdroj akcí: otevřená data měst a obcí ČR (Národní katalog otevřených dat) a kalendář akcí Národního památkového ústavu.
W okolicy
Sklárna se nachází v údolí potoka Šporky v rámci Chráněné krajinné oblasti Lužické hory.
Nocleg w okolicy
Trasa tematyczna
Oto projekt trasy rejs:
1.Sklárna Klára (fabryka szkła) - Główne miejsce przeznaczenia podróży, gdzie można monitorować produkcję jednostek przez obiekty szklane. 2. Dolina rzeki Šporka (ścieżka naturalna) - Spacer wzdłuż strumienia wody, który oferuje spokój i piękno wsi. 3. Chroniony teren krajobrazowy Góry Łużyckie (obszar naturalny) - Cały obszar wokół wsi, który jest cenny z nienaruszoną naturą i czystym powietrzem.
Zalecenia sezonowe
Wiosną okolica budzi się do życia i krajobrazu wokół zieleni Polewskiej. Światło jest w porządku, co pomaga lepiej wyczuć szczegóły na zewnątrz. Polecamy buty odpowiednie do mokrego terenu i lekkiej powłoki odzieży, ponieważ rany mogą być nadal zimne.
Lato przynosi najsilniejsze światło słoneczne i bogate kolory natury. Atmosfera jest ciepła i dni są długie, co pozwala na wizytę nawet późnym popołudniem. Zaleca się wybrać zapierające dech w piersiach sprężyny i nie zapomnieć ochrony przeciwsłonecznej.
Jesienią otaczające drzewa zamieniają się w złote i czerwone odcienie, tworząc melancholijny nastrój. Światło jest złote i mniej ostre niż lato. Jest to idealne, aby odwiedzić miejsce rano i przynieść wodoodporną kurtkę dla częstszych kolizji.
Zima panuje w krajobrazie spokojne i zamarzające powietrze. Jeśli śnieg zaatakuje, pomnik przyjmie zupełnie inną, marzycielską formę. Jest to konieczne, aby nosić ciepłe ubrania zimowe i wysokiej jakości ciepłe obuwie, aby ruch w okolicy przyjemne nawet w niskich temperaturach.
Wizualizacje i widoki artystyczne
Wizualizacje są generowane przez sztuczną inteligencję i służą jako inspiracja.
Zdjęcia z okolicy
Prawdziwe zdjęcia wykonane w pobliżu zabytku
Zdroj a licence jsou uvedeny u každého snímku.
Wskazówki od odwiedzających
Brak wskazówek. Bądź pierwszy!
Zaloguj się i dodaj swoją wskazówkę.
Źródła i literatura
Zdjęcia: Hana Matulová / CC BY-SA 3.0, rozlišení zvýšeno umělou inteligencí — Wikimedia Commons. Autor i licencja pojawią się także po najechaniu na zdjęcie.
Faktickým podkladem tohoto textu byl článek na Wikipedii, jehož autory jsou přispěvatelé Wikipedie. Článek je dostupný pod licencí CC BY-SA 4.0.
Lokalizacja na mapie
Příběhy a pověsti
Legendy, pověsti a příběhy spjaté s touto památkou
Fotografie návštěvníků
Zatím žádné fotografie. Buďte první, kdo přidá fotografii z návštěvy!
Zaloguj się a přidejte svou fotografii nebo hodnoťte.
Za ověřenou návštěvu v aplikaci získáte víc bodů — poznáme podle GPS, že jste na místě.
Recenzje i komentarze