Sousoší svatého Jana Nepomuckého s anděly, svatého Floriána a svaté Barbory Grupa rzeźbiarska

Witamy w pięknym mieście Mnichovo Hradiště. Teraz, dzięki twoim słuchawkom, otwiera ci się brama do bogatej przeszłości tego miejsca. Stoisz przed jednym z najważniejszych skarbów sztuki. Rozejrzyj się i uważaj na to, co masz przed oczami. Stoisz na rampie prowadzącej do majestatycznego zamku, a tutaj, w tym miejscu, znajduje się barokowa rzeźba. Jest to dzieło, które niesie duszę starego świata i które przez wieki stanowi część krajobrazu tego miasta. Poczuj atmosferę miejsca, gdzie historia spotyka codzienne życie.

Razem z twoją wyobraźnią wróćmy do przeszłości. Wyobraź sobie czasy, kiedy świat wokół ciebie wydawał się zupełnie inny. Jesteśmy w połowie XVIII wieku, około 1740 roku. Była to era baroku, okres, który kochał ruch, emocje i wielkość. To w tych latach rzeźba ta została stworzona, aby udekorować drogę do zamku i przypomnieć wszystkim wokół niego o Boskiej ochronie i wartościach duchowych. Twórcą tej pracy był rzeźbiarz J. Jelínek. Chociaż jego imię może nie być znane każdemu obserwatorowi dzisiaj, jego praca tutaj pozostaje cichym świadkiem w czasie, gdy sztuka została stworzona z wielką cierpliwością i szacunkiem dla rzemiosła. Jelinek umieścił całą swoją zdolność do uchwycenia barokowego ducha, jaki dziś widzicie w ogólnym efekcie tych postaci.

Teraz zwróć uwagę na postaci, które stoją przed tobą. Wiesz, co tu widzisz, kiedy patrzysz na pracę bardziej uważnie. Dominacją całej rzeźby jest św. Jan Nepomucký, otoczony przez aniołów, którzy dają mu święty dotyk swoją obecnością. Stoi obok niego Saint Florian i Saint Barbara. Te liczby nie są tu przypadkowe. Każdy z nich ma swoje własne znaczenie i historię, która była bardzo ważna dla mieszkańców XVIII wieku. Nawet jeśli patrzymy na nie dzisiaj jako na stworzenia artystyczne, w tym czasie te postacie były żywymi symbolami ochrony i wiary. Poczuj, jak te znaki są ze sobą połączone, jak tworzą całość, próbując kontrolować przestrzeń wokół nich. Barokowy styl, jaki w nich widzisz, nieustannie stara się o dynamikę, sprawiając, że wydają się być poruszające, nawet jeśli są wyrzeźbione z solidnego materiału.

Kiedy patrzysz na tę rzeźbę, możesz się zastanawiać, ile się zmieniło przez te lata. Historia tej pracy jest pełna zwrotów akcji. To opowieść nie tylko o sztuce, ale także o próbie jej zachowania. Od 1958 roku rzeźba ta jest oficjalnie chroniona jako zabytek kultury. Oznacza to, że państwo i miasto są świadome swojej ogromnej wartości. Ale sposób zachowania piękna nie zawsze był łatwy. W latach 1958-1962 rzeźbiarz Pretzlík próbował odbudować i restaurację. Ale to interesujące i być może trochę smutne, że ta praca nigdy nie została ukończona. Do tej pory, w rzeźbie, widzimy ślady tego niekompletnego wysiłku, aby go przywrócić.

Ta niedokończona sprawa prowadzi nas do kolejnego ważnego pytania, jak ta praca jest zachowana w czasie. Jeśli spojrzysz na stan pewnych szczegółów, możesz zrozumieć, że czas nic nie oszczędza. W 1971 stan tego pomnika został opisany jako zły. To był moment, kiedy musieliśmy pomyśleć, jak uratować ten barokowy klejnot przed kolejną dezintegracją. Właśnie to leży w wielkiej odpowiedzialności, jaką wszyscy mamy, kiedy odwiedzamy takie dzieła - aby uświadomić sobie ich niestabilność.

Chcę wam powiedzieć jedną interesującą rzecz, która w rzeźbie jest tajemnicą. Może kiedy patrzysz na postacie St. Florian i St. Barbara, myślisz, że wyglądają bardzo dziwnie albo czujesz w nich coś innego. I masz rację. Ponieważ to, co tu widzicie, nie jest oryginalnymi posągami, które stworzył Mistrz Jelinek. Oryginały tych dwóch znaków są teraz gdzieś indziej, przechowywane w innym miejscu do ochrony przed wpływami zewnętrznymi. To, co stoi przed wami, jest rodzajem odbicia historii, substytutem, który pozwala nam wyobrazić sobie pierwotną wielkość całej rzeźby. To fascynujący pomysł, że patrzysz na coś oryginalnego i zastąpionego.

Stoisz przed dziełem, które przetrwało wieki, przetrwało niekompletne naprawy i okresy, kiedy nie było wystarczająco dbał. To symbol wytrwałości sztuki. Chociaż stan pomnika jest zagrożony w różnych czasach, ona nadal stoi tutaj, na tej rampie, i przypomina nam o naszych własnych korzeniach i historii Monachium Hradiste.

Mam nadzieję, że ta krótka wnikliwość w przeszłość cię wzbogaciła. Zanim wyruszysz w podróż, sugeruję, żebyś spędził jeszcze kilka chwil na obserwacji. Spróbuj sobie wyobrazić, jak wyglądałaby ta rzeźba w 1740 roku, kiedy była nowa, czysta i pełna barokowego blasku. Następnie spojrzeć na niego ponownie, jak jest dzisiaj - jako stary przyjaciel, który ma swoje blizny, ale nadal ma swoją godność.

Dziękuję za spędzenie tej chwili z nami. Życzymy miłego spaceru po mieście i innych atrakcji czekających na Ciebie tutaj. Baw się dobrze i cieszyć się kolejnym odkryciem piękna Monachium 's Hradic.