Stará Huť Jednostka osadnicza
Objekt se nedochoval — na místě dnes nestojí. Následující text popisuje jeho historii, ne současnou návštěvu.
Stará Huť, w języku niemieckim Althütten, była wymarłą wioską w tych miejscach, gdzie część wsi Rybník znajduje się dziś w dzielnicy Domažlice. Leżał u podnóża Iron Hill, który wznosi się do 790 metrów, około kilometra od Rybníka, na lewym brzegu rzeki Radbouza. Droga łącząca Rybník z Smoluvo przechodziła przez wioskę i wpadła pod zrujnowane miasto Mostek. Było to miejsce o szczególnym znaczeniu w historii czeskiego przemysłu szklarskiego - nazwa opiera się na jednej z najstarszych hut szkła czeskiego lasu.
Rozwój przemysłu na miejscu został zainicjowany przez Švamberková, który wezwał producentów szkła i wkrótce po 1560 miał zakład huty szkła założony tutaj. Lata 70-te były burzliwe - huta była najwyraźniej przedmiotem sporu między Chorą a Szwajcarią. Zaufane doniesienia o jej stanie są zachowane do 1601 roku, kiedy sprzedano młyn szklany. Jednakże nabywca Pavel Schürer sprzedał go innemu właścicielowi w tym samym roku, który następnie go spustoszył. W 1644 r., w podziale własności Mutiny Vidrježigágár, huta szkła w Staré Huti nie jest już wymieniona - tylko młyn i piła pozostaje, co potwierdza katastral turecki.
Rzeczywisty rozwój wsi nastąpił dopiero w drugiej połowie XVIII wieku. Parafia upadła pod parafią Mutín, najbliższy kościół parafialny znajdował się w Rybník. Usługi pocztowe były początkowo świadczone przez Horšovský Týn (do 1851 r.), później od Hostěő (od 1902 r.) i od 1938 r. od Mutěňín.
Los wioski rozpadł się po II wojnie światowej. Jego ludność niemiecka - w spisie ludności w 1921 r., 394 mieszkańców niemieckiej narodowości mieszkało tutaj - została przeniesiona. Była częściowa ugoda, ale zatrzymała się w latach 50. Pomimo utworzenia strefy przygranicznej, wioska została przeniesiona. Ściana sygnałowa podzieliła terytorium na dwie połówki: jedna była w strefie zakazanej, druga na granicy. Tylko minimalny artefakt - kamienna podstawa krzyża z 1854 roku, która została przeniesiona do Rybníka w latach 90. przetrwała z tego nieszczęśliwego podziału. Praktycznie nic nie zostało z innej infrastruktury.
Kamienie milowe historii
- 1560
- Założenie huty szkła Švamberka, która nazwała wioskę.
- 1601
- Pierwsza pisemna wzmianka o sprzedaży huty Pavel Schürer.
- 1644
- Terezian katastre prezentuje tylko młyn i widział w Stara Huti, młyn szkła już zniknął.
- 1921
- W spisie ludności potwierdzono wyższość niemieckiej populacji (394 z 396 mieszkańców).
- 1950
- Wioska została zdecydowanie wysiedlona i podzielona przez strefę graniczną.
Rozwój budowlany
Wioska została założona jako rezydencja dla pracowników huty szkła, a później jako rolnicza społeczność. Opracowano ją w XVIII wieku, ale nie udokumentowano żadnych znaczących modyfikacji czy zmian architektonicznych. W XX wieku zniknęła w wyniku strefy przygranicznej i delokalizacji.
Wydarzenia historyczne
- 1560
- Założenie huty szkła Švamberky, po której wieś została nazwana.
- 1601
- Sprzedaż metalu do producenta szkła Pavel Schürer, który następnie go spustoszył.
- 1945- 1950
- Osiedlenie ludności niemieckiej i późniejszy podział wsi przez strefę przygraniczną.
Właściciele
- po 1560 r
- 1601
- 1644
Ciekawostki
- Nazwa wsi Stará Huť pochodzi od jednego z najstarszych hut szkła w Czeskim Lesie.
- Wieś leżała u podnóża Iron Hill, wysokości 790 metrów.
- Rzeczywisty rozwój wsi był tylko w drugiej połowie XVIII wieku.
- Usługi pocztowe były pierwotnie świadczone przez Horšovský Týn, później z Hostěñn, a od 1938 z Mutěňín.
- Po II wojnie światowej wioska została wysiedlona, praktycznie nic nie zachowało się z oryginalnej infrastruktury.
Przewodnik
Przewodnika przeczytał syntetyczny głos stworzony przez sztuczną inteligencję.
Pokaż tekst przewodnika
Tekst przygotowała sztuczna inteligencja i nie przeszedł kontroli redakcyjnej. Może zawierać nieścisłości.
Stará Huť, po niemiecku Althütten, to nieistniejąca już wieś na terenie gminy Rybník w powiecie Domažlice. Leżała u stóp Železného vrchu, wysokiego na 790 metrów, około kilometra od Rybníka, na lewym brzegu Radbuzy. Przez wieś przebiegała droga z Rybníka do Smolova. Administracyjnie należała do gminy Mostek, która dziś również już nie istnieje.
Nazwa wsi przypomina najstarszą znaną hutę szkła w Czeskim Lesie. Te tereny przejęli Švamberkowie i sprowadzili tu szklarzy, którzy niedługo po roku 1560 założyli hutę szkła. W latach siedemdziesiątych szesnastego wieku huta stała się prawdopodobnie przedmiotem sporu między Chodami a Švamberkami. Wiarygodne wieści o niej przynosi jednak dopiero umowa sprzedaży z roku 1601. Hutę kupił wtedy szklarz Pavel Schürer, jednak jeszcze tego samego roku sprzedał ją dalej, a nowy właściciel pozwolił jej popaść w ruinę. Kiedy w roku 1644 dzielono mutěnínskie dobra rodu Vidršpergárów, huty szkła w Starej Huti już nie wymieniano. Także kataster terezjański odnotowuje tu tylko młyn i tartak. Wieś zaczęła się rozwijać dopiero w drugiej połowie osiemnastego wieku.
Stará Huť należała do parafii Mutěnín, ale najbliższy kościół parafialny stał w Rybníku. Pocztę mieszkańcy mieli do roku 1851 w Horšovskim Týnie, od roku 1902 w Hostouni, a od roku 1938 w Mutěníně.
Podczas spisu ludności w roku 1921 mieszkało tu 396 osób. Poza dwiema osobami narodowości czechosłowackiej byli to Niemcy. Do Kościoła rzymskokatolickiego przyznawało się 395 osób, jedna do Kościoła ewangelickiego.
Po drugiej wojnie światowej ludność niemiecka została wysiedlona. Wieś została potem częściowo ponownie zasiedlona, ale w latach pięćdziesiątych dwudziestego wieku, gdy powstawał pas graniczny, wysiedlono ją po raz drugi. Teren podzieliła na dwie połowy ściana sygnalizacyjna. Jedna leżała w strefie zakazanej, druga w strefie granicznej. Z obu części nie zachowało się praktycznie nic. Pozostał tylko kamienny cokół krzyża z roku 1854, który w latach dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku został przeniesiony przy drogę do Rybníka.
Dla dzieci
Wyobraź sobie cofnięcie się do czasu, gdy lasy były pełne dzikich zwierząt i ludzie żyli blisko w związku z naturą. Oto historia starego Huti, wymarłej osady u stóp Iron Hill.
To było jak gra, w której grali ludzie i natura. Wioska upadła administracyjnie pod ówczesnym miastem Mostek. Tutaj mieszkali rolnicy, pasterze i rzemieślnicy. To była wioska żywa, pełna życia i pracy. Ludzie tutaj dbali o swoje uprawy, hodowali zwierzęta i handlowali okolicznymi osadami.
Firmy w okolicy
Prowadzisz przy tym zabytku restaurację, nocleg, sklep, muzeum, wypożyczalnię, wellness lub inną usługę dla odwiedzających? Pokaż się bezpośrednio osobom, które tu zmierzają — tak zobaczą Cię w aplikacji i w sieci:
W okolicy
Krajobraz, inne zabytki, elementy naturalne do 5 km: Żelazne wzgórze (790 m), Rybník, Radbuza.
Wizualizacje i widoki artystyczne
Wizualizacje są generowane przez sztuczną inteligencję i służą jako inspiracja.
Zdjęcia z okolicy
Prawdziwe zdjęcia wykonane w pobliżu zabytku
Zdroj a licence jsou uvedeny u každého snímku.
Wskazówki od odwiedzających
Brak wskazówek. Bądź pierwszy!
Zaloguj się i dodaj swoją wskazówkę.
Źródła i literatura
Zdjęcia: Lubor Ferenc / CC BY-SA 4.0 — Wikimedia Commons. Autor i licencja pojawią się także po najechaniu na zdjęcie.
Faktickým podkladem tohoto textu byl článek na Wikipedii, jehož autory jsou přispěvatelé Wikipedie. Článek je dostupný pod licencí CC BY-SA 4.0.
Lokalizacja na mapie
Příběhy a pověsti
Legendy, pověsti a příběhy spjaté s touto památkou
Fotografie návštěvníků
Zatím žádné fotografie. Buďte první, kdo přidá fotografii z návštěvy!
Zaloguj się a přidejte svou fotografii nebo hodnoťte.
Za ověřenou návštěvu v aplikaci získáte víc bodů — poznáme podle GPS, že jste na místě.
Recenzje i komentarze