Strašná skála Ruina

Strašná skála, znany również jako Čežkov, Chateau lub Watchrock, jest wymarłym zamkiem na katastralnym terytorium wsi Přešína w pobliżu wsi Čežkov w dzielnicy Plzeň-jih. Chociaż nie było o nim pisemnego raportu, znaleziska archeologiczne wyraźnie pokazują, że zamek istniał tutaj w drugiej połowie XIII i pierwszej trzeciej XIV wieku. Jednak teren był już zamieszkana w prehistorii, jak pokazują ceramiczne odłamki znalezione w glebie.

Historyczny kontekst zamku można częściowo zrekonstruować z zapisów o okolicznych wsiach. Nazwa Čížkov jest na listach klasztoru Kladrub od 1237 roku, a zaledwie dwa lata później należała do tych samych klasztorów i sąsiednich wsi Přešín. Obie wioski tworzyły tło gospodarcze regionu, a później stały się właścicielami panów Rožmitál. Decydującym rokiem jest rok 1285, kiedy Protiva z Rožmitálu opuścił część majątku do Budislav z Čežkov. To ze względu na swój dom Budislav jest uważany za budowniczego zamku, chociaż istnieje możliwość, że odnosi się raczej do innego budynku w Čežkov. Historia zamku została zamknięta w 1347 roku, kiedy obie wioski otrzymały arcybiskupa Pragi z Sesima Rožmital. Ponieważ arcybiskup zarządzał posiadłością z Rožmital, zamek prawdopodobnie nie był już odpowiedni na okropnej skale i stopniowo znikał.

Fizyczne szczątki ujawniają skomplikowaną strukturę. Miejsce to określiło naturalny grzbiet skalny, który uformował podstawę. Została oddzielona od reszty platformy przez północną fosę o szerokości do 15 metrów i głębokości sześciu metrów. Wykopywany materiał został wykorzystany do zrównoważenia centralnego dziedzińca około siedmiu razy dwadzieścia metrów, wzmocniony przez palisadę. Wejście na dziedziniec prowadzi wzdłuż mostu przez północną fosę. Przy bramie, budynek gospodarstwa stał siedem razy pięć metrów, których istnienie zostało potwierdzone przez znaleziska odłamków, gwoździ i żużla.

Podstawą obrony były dwie kwadratowe wieże. Pierwsza wieża z planem podłogi siedem razy siedem metrów i ściana mocny jeden i pół do jednego i ćwierć metra stał na zachód od budynku gospodarczego. Została oddzielona drugą wieżą na skalnym grzbiecie, która została podzielona od pierwszego budynku przez fosę wyrzeźbioną bezpośrednio w skale. Obie wieże miały kamiennego podejrzanego, podczas gdy pozostałe budynki były głównie drewniane. Wieże służyły również jako elementy łączące: most od parteru drugiej wieży doprowadził do sąsiedniego budynku obronnego, a galeria z pierwszej wieży umożliwiła dostęp do drugiej wieży.

Dziś zamek zachowały tylko relikwie terenu: szczątki fosy, wałków i jednego głębokiego budynku. Chociaż zamek nie zachowywał się jak ruina, jego archeologiczne ślady zapewniają unikalny wgląd w struktury High Middle Ages i świadczą o skomplikowanej strategii obronnej swoich czasów.