U dubu 26 Willa

Witamy w Braník Pragi. Stoisz przed budynkiem, który wygląda bardzo czysto i błyszcząco na pierwszy rzut oka, ale ma fascynującą historię o przyjaźni i nowoczesnym myśleniu w architekturze. Przed wami rodzinna podwójna willa, która jest wielkim przedstawicielem stylu zwanego funkcjonalizmem. Zauważ, jak dominuje przestrzeń ze swoją prostotą i jak pasuje do otoczenia tej części Pragi cztery. Jest to miejsce, w którym napotyka się praktyczne wykorzystanie przestrzeni o czystości estetycznej, które było szczytem nowoczesności w czasie jej tworzenia.

Zatrzymajmy się teraz na tym, jak powstał ten budynek. Przenieś swój umysł do roku 1.900- 9. W tym czasie budynki zaczęły pojawiać się w Pradze, która zrezygnowała z niepotrzebnych dekoracji i skupiła się na faktycznej funkcji domu. W tym roku zbudowano tę podwójną willę. Jednak nie była to zwykła konstrukcja na sprzedaż, ale projekt o bardzo osobistym charakterze. Autorem projektu był znany architekt Ludvík Hilgert. Jego wizją było stworzenie przestrzeni, która służyłaby dwóm bliskim przyjaciołom i dlatego powstał ten wyjątkowy budynek.

Teraz zwróć uwagę na architekturę i na to, co widzisz przed sobą. Spójrz na ogólny kształt budynku. Eksperci nazywają to wzornictwem lustrzanym. Oznacza to, że obie połowy domu są zaprojektowane jako dokładne odbicia siebie nawzajem. Dzięki temu rozwiązaniu dwa oddzielne domy są połączone w jedną harmonijną jednostkę. Zwróćcie uwagę na prostą fasadę, która nie ma niepotrzebnych łobuzów ani dekoracyjnych kształtów. To czystość jest podstawą podejścia funkcjonalnego.

Jeśli przyjrzysz się bliżej fasadzie, twoje oko z pewnością przyciągnie przeszkloną zatokę. Ten wychodzący element z oknami pozwala wewnątrz domu przeniknąć do maksymalnego światła dziennego podczas przebijania powierzchni ściany, dając tym samym lekkość i dynamikę budynku. To szczegół, który wtedy oznaczał nowoczesny sposób życia i otwartość na świat zewnętrzny.

Ten budynek to nie tylko beton i szkło, ale ludzie, którzy w nim mieszkali. Jak wspomniałem, część domu służyła jako miejsce zamieszkania architekta Louisa Hilgerta. Druga połowa domu należała do rzeźbiarza Josefa Kotyza. Wyobraźcie sobie to miejsce jako wspólną przestrzeń dla dwóch twórców, jednego na placu budowy, a drugiego w sztukach plastycznych. Jest bardzo prawdopodobne, że w tych obszarach odbywało się wiele głębokich rozmów na temat sztuki, formy i przestrzeni.

Co ciekawe, dom rozwijał się nieco z czasem. Jeśli spojrzycie na pierwsze piętro części, która należała do Louisa Hilgerta, przyznacie, że w roku 1900-39. było przedłużenie przestrzeni. W ten sposób architekt dostosowywał swój własny dom, aby lepiej zaspokajać jego potrzeby, starając się zachować ogólny charakter budynku.

Może zainteresuje cię dziwaczność tego miejsca. Cała koncepcja domu lustrzanego była wtedy dzielna. Pomysł, że dwoje ludzi z różnymi zawodami, ale powszechne postrzeganie piękna będzie żyć w domach, które są lustrem obrazu siebie jest bardzo poetycki. To symbol równowagi i wzajemnego szacunku między architektem a rzeźbiarzem. Ten budynek to nie tylko zwykłe mieszkanie, ale ucieleśnienie pewnej filozofii życia i tworzenia.

Biorąc pod uwagę znaczenie tego obiektu dla historii czeskiej architektury, postanowiono go chronić. Od roku 1,000 dziewięćset dziewięćdziesiąt pierwsza, ta podwójna willa jest zarejestrowana w rejestrze prawdziwych zabytków kultury Republiki Czeskiej. Oznacza to, że państwo uznaje swoją niezastąpioną wartość i zapewnia zachowanie swojej pierwotnej formy dla przyszłych pokoleń.

Kiedy staniesz dziś przed tym budynkiem, poczuj atmosferę pokoju i porządek, który promieniuje z niego. Jest to pomnik czasów, kiedy uważano, że architektura może poprawić jakość życia ludzkiego swoją prostotą i logiką. Ludvík Hilgert i Josef Kotyza stworzyli tu miejsce, które nawet po prawie 100 latach jest świeże i nowoczesne.

Zanim się pożegnamy, a wy odkryjecie Braník, sugeruję, żebyście obejrzeli na chwilę budynek i popatrzyli jak zmienia on swój obraz kompozycji lustrzanej z różnych kątów. Zauważ, jak światło odbija się na powierzchni oszklonych i jak linia całego obiektu jest czysto aktywna.

Dziękuję za krótką podróż przez historię tego domu. Mam nadzieję, że interesuje cię ta historia o dwóch przyjaciołach i ich wspólnym domu. Życzę przyjemnego dalszego spaceru i wielu innych pięknych doświadczeń w naszym mieście. Do widzenia.