Vila Hermanna Schuberta Willa

Vila Hermanna Schuberta w Hradek nad Nisou jest reprezentatywną rezydencją rodzinną zbudowaną w 1924 roku dla rodziny fabryk Schubert. Budynek charakteryzuje architektoniczne połączenie modernizmu z barokowymi formami i jest obecnie ośrodkiem kultury.

Budowę zbudował Oswald Schubert, dyrektor oddziału zamkowego Hermanna Schuberta, produkujący przędzę w pobliskim Żytawie. Projekt został opracowany przez Max Hans Kühne z architektonicznego biura Lossow u. Kühne, którego dwie pozostałe realizacji znajdują się w sąsiedniej Žitava. Cały proces budowy zakończono w 1924 roku.

Willa znajduje się na ulicy Wacława i ma plan gruntu w kształcie litery L. Jest pokryta ogromnym dachem Mansarda. Konstrukcja architektoniczna opiera się na barokowych formach, które przejawiają się w szczególności portykiem przewożonym masywnymi kolumnami połączonymi z północno-zachodnią fasadą. W głównej elewacji ulicy na parterze znajduje się szereg łukowych, łukowych, francuskich okien prowadzących do frontowego tarasu, a na podłodze są podłużne okna. Ogród zimowy na parterze z tarasem dachowym dostępny z podłogi jest opuszczony z przeciwległej fasady. Na zewnątrz zachowane są oryginalne balustrady tarasowe, dekoracyjne bary okienne, kilka gargulców i światła na zewnątrz. Wnętrze jest określone w jego centralnej przestrzeni przez halę z marmurowym kominkiem, z którego prowadzi reprezentatywne drewniane schody do podłogi. W piwnicy były piwnice i kotłownia. Pierwotnie na parterze wokół sali znajdowała się garderoba, jadalnia, biblioteka, pokój męski i wejście do ogrodu zimowego, a na podłodze były prywatne sypialnie rodziny i pokoju dziecięcego. Wnętrze zachowało wiele oryginalnych okien i drzwi, w tym oprawy, wbudowane szafki lub żaluzje.

Przed 1945 r. willa należała do rodziny Schubert. Po II wojnie światowej budynek stał się żłobkiem. Od 1997 roku w budynku znajduje się biblioteka miejska.

W 2016 roku willa została uznana za zabytek kultury. Podczas odbudowy w latach 2018- 2019 kładzie się nacisk na zachowanie oryginalnych elementów artystycznych, jednocześnie dostosowując przestrzeń do nowego użytku. Przy usuwaniu tynku wewnętrznego znaleziono fragment oryginalnej tapety, zgodnie z którą następnie wykonano repliki. Dzięki jakości przeprowadzanej rekonstrukcji, rekonstrukcja została nominowana do nagrody Karel Hubáček w 2020 roku.

Od 2020 r. willa służy jako ośrodek kultury, w którym istnieje kilka organizacji non-profit świadczących usługi socjalne i doradcze. Piwnice zostały dostosowane do pomieszczeń klubowych i obiektów, sala centralna służy jako recepcja i inne wielofunkcyjne pokoje zostały utworzone na podłodze. W Mansardzie znajduje się wspólna sala i mieszkanie dla kierownika. Budynek stanowi ważny punkt architektoniczny Hrádek nad Nisou, który łączy historię przemysłu włókienniczego z nowoczesną funkcją przestrzeni publicznej. Zaleca się odwiedzenie go na zwiedzanie zachowanych szczegółów i zrozumienie historii regionu.