Volfštejn Ruina

Ruina zamku Volfštejn leży niecałe dwa kilometry na południowy zachód od Černošína w regionie Tachov. Znajdziemy ją na południowo-wschodnim cyplu wzgórza Vlčí hora, w najbardziej wysuniętej na wschód części katastru gminy Třebel. Od roku 1964 jest chroniona jako zabytek kultury.

Zamek powstał najprawdopodobniej w pierwszej połowie trzynastego wieku. Z tamtych czasów można wiarygodnie udokumentować tylko okrągłą wieżę główną, zwaną bergfrytem. Do architektury późnoromańskiej zalicza ją niewielki portal wejściowy. Badania drewna z rusztowania, które odnaleziono podczas remontów wieży, wykazały, że jesiony na tę budowę ścięto między rokiem 1260 a 1262.

Przez cały czas swojego istnienia Volfštejn był siedzibą panów z Volfštejna. Byli to krewni panów ze Svojšína i z Třebela. W herbie mieli poprzeczne pasy, a ich znakiem była wilcza głowa, a czasem cały wilk. Pierwsza pisemna wzmianka o zamku pochodzi z roku 1316. Wówczas właściciel, Beneda z Volfštejna, oskarżył przed sądem krajowym Dluhomila i Bedřicha z Brodu o to, że zamordowali jego ojca Ctibora.

W drugiej połowie czternastego wieku zamek dzielili między siebie bracia Beneda i Ctibor. Na początku piętnastego wieku należał do braci Viléma i Benedy. W roku 1406 zawarli pokój z książętami bawarskimi. Później podzielili się majątkiem: Beneda otrzymał Prostiboř, a Vilém zatrzymał Volfštejn. W wojnach husyckich Vilém stał po stronie katolickiej i od cesarza Zygmunta otrzymał w zastaw wiele dóbr.

Przełom nastąpił wraz z synem Viléma, Janem. W roku 1460 otrzymał on w zastaw pobliski zamek Třebel. Zastaw ten nigdy nie został wykupiony, więc zamek pozostał w rękach panów z Volfštejna. Ród przeniósł się na Třebel, a Jan od roku 1461 zaczął używać przydomka z Třebela. Volfštejn stał się częścią włości třebelskich. Według historyka Tomáše Durdíka zamek upadł pod koniec roku 1470 w walkach związku zielonogórskiego z królem Jerzym z Podiebradów. W roku 1527 jest już wymieniany jako opuszczony.

Volfštejn nigdy nie był wyraźniej przebudowywany, dlatego jego pozostałości do dziś odzwierciedlają średniowieczny wygląd. Ma niemal owalny rzut. Na przedzie stoi okrągła wieża z płaskim stropem, a jedno z jej pięter ogrzewał kominek. Po przeciwnej stronie stał pałac, którego ruina sięga wysokości dwóch kondygnacji. W murach pałacu znajdują się wtórnie użyte elementy kamienne, i dlatego pałac pochodzi być może dopiero z późniejszych czasów. Pod wieżą, przy wschodnim murze obronnym, zachował się we fragmentach budynek o dwóch pomieszczeniach, a naprzeciw niego stała czworoboczna budowla wieżowa.