zámek Bystřice pod Hostýnem Pałac

Zamek w Bystřici pod Hostýnem to budowla barokowo-klasycystyczna. Powstała na miejscu starszej gotyckiej twierdzy wodnej z piętnastego wieku. Miasto leży w powiecie Kroměříž w kraju zlińskim, dwadzieścia trzy kilometry na północny wschód od Kroměříže.

Twierdzę założyli panowie z Tvorkova po upadku zamku Obřany. Po raz pierwszy wzmiankowano ją w roku tysiąc czterysta czterdziestym. W połowie szesnastego wieku na jej miejscu powstał prawdopodobnie zamek renesansowy. Ostateczny kształt nadali mu w roku tysiąc sześćset szesnastym ówcześni właściciele, Bohunka z Vítkova i Václav Bítovský z Bítova. Przypominają o nich kamienne herby nad bramą wejściową.

Po bitwie na Białej Górze zamek skonfiskowano Bítovskim i przypadł Lobkowiczom. Już w roku tysiąc sześćset pięćdziesiątym nabył go jednak znamienity austriacki ród Rottalów. Po połowie osiemnastego wieku ostatni z rodu, František Antonín z Rottalu, a po nim jego córka Marie Amalie, kazali przebudować zamek do postaci, która w gruncie rzeczy zachowała się do dziś. Do renesansowego przedzamcza z dwoma barokowymi skrzydłami dobudowano w latach tysiąc siedemset sześćdziesiąt pięć do tysiąc siedemset sześćdziesiąt osiem dwa skrzydła klasycystyczne według projektu morawskiego architekta Františka Antonína Grimma. Z tego okresu pochodzą także dwa kolorowe herby nad bramą na drugi dziedziniec.

Pod koniec osiemnastego wieku zamek tętnił bogatym życiem kulturalnym. Nowy właściciel, hrabia František Antonín della Rovere di Monte l’Abbate, urządził tu teatr zamkowy i utrzymywał własną kapelę. Na parterze jednego z barokowych skrzydeł powstała wtedy manufaktura wyrobów ceramicznych, zwana Majolikakamer. W roku tysiąc osiemset piątym Sala Świąteczna otrzymała romantyczną polichromię z motywami egipskiego krajobrazu.

Od roku tysiąc osiemset dwudziestego siódmego zamek należał do Loudonów, potomków słynnego austriackiego generała, którego pomnik stoi w parku zamkowym. Zbudowali oni neogotycką kaplicę i zmodernizowali wyposażenie zamku. Pierwszy z Loudonów kazał założyć cenny park i postawić szklarnię, w której hodował rzadkie egzotyczne rośliny, między innymi ananasy. W roku tysiąc osiemset dziewięćdziesiątym siódmym zamek odwiedził cesarz Franciszek Józef Pierwszy. O tej wizycie przypomina tablica pamiątkowa na wschodnim skrzydle. Z początku dwudziestego wieku pochodzi zegar słoneczny, który między oknami drugiego budynku zamkowego namalował Hanuš Schwaiger.

W latach trzydziestych dwudziestego wieku Loudonowie popadli w kłopoty finansowe i sprzedali zamek państwu. Od roku tysiąc dziewięćset trzydziestego piątego do roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego armia miała tu magazyny materiałów medycznych. W parku ma je do dziś i stąd wysyła szpitale polowe do krajów dotkniętych wojną lub katastrofą.

W roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym pierwszym zamek przejęło miasto i stopniowo go odnawia. Odbywają się tu koncerty i wystawy. Od roku dwa tysiące drugiego na parterze znajduje się stała ekspozycja wschodnioczeskiego rzeźbiarza Vojmíra Vokolka, a od roku dwa tysiące trzeciego Miejskie Muzeum Ceramiki.