zámek Kamenice Pałac

Chateau Kamenice znajduje się w miejscowości o tej samej nazwie w dzielnicy Praha-východ, chronione jako zabytek kultury. Stworzenie budynku sięga okresu, kiedy średniowieczna forteca stała w tym samym miejscu. Pierwszy udokumentowany właściciel, Ratmir z Kamenice, jest wymieniony w 1266. W następnych stuleciach twierdza stopniowo nabywała różne rodziny - należała do Nowego Miasta Pragi, później zdobyta przez Ferdynanda I., a następnie była własnością, na przykład, Lobkovicsa, Pavla Michny z Vacín lub potomków innych szlachetnych rodzin.

Rok 1763 stał się kluczem w historii budynku, kiedy Kamenice stał się rezydencją biskupów praskich. Podczas prawie 100-letniej własności fort został przekształcony w zamek. Konwersja ta została zakończona w 1860 roku, kiedy zamek został zakupiony przez praskiego przemysłowca Františka Ringhoffer II. Jego syn, František Ringhoffer III, w latach 1875- 1880 został całkowicie przekształcony w rezydencję przedstawicielską. Rekonstrukcja była prowadzona przez architekta Jiří Stibral i poświęcona stylowi Nowego Angielskiego Gotyku, z zamkiem otoczonym parkiem leśnym.

Konstrukcja przedstawia jednopiętrowy prostokątny budynek z jedenastoma osiami okien na głównej fasadzie, zdobiony szampanem i kominkiem. Fasada dzieli risality z podwójnymi oknami i walkami. Wejście porticus w planie kwadratowym składa się z dwóch kolumn. Wschodnia fasada wyposażona była w wieżę o wysokim pryzmie i mniejszą kwadratową wieżę narożną. Wnętrze zawiera cenne elementy architektoniczne - terrazzo, żelazne schody, sklepione sufity i oryginalne okiennice wewnętrzne.

1945 przyniósł dużą przerwę. Majątek Ringhoffer został skonfiskowany. W ciągu najbliższych dwóch lat zamek stał się częścią tzw. Akcji Chateau, kiedy pedagog Přemisl Pitter użył go do ratowania dzieci z niemieckich obozów koncentracyjnych i czeskich obozów internowanych. Niemieckie dzieci znajdowały się głównie w zamku, a 810 dzieci zostało uratowanych za pomocą projektów na pięciu zamkach. Po wojnie, w latach 1949-1997, służył jako szkoła podstawowa. Następnie gmina sprzedała go właścicielowi prywatnemu - maszynowni Kamenice, która chce tu zbudować centrum nauczania.

Wnętrze zamku doznało znacznych szkód. W dwudziestym i wczesnym dwudziestym pierwszym stuleciu pierwotna mobilność została częściowo skradziona, częściowo przeniesiona do lokalnych szkół. Nieczuła odbudowa włoskiego inwestora spowodowała najpoważniejsze szkody. Niemniej jednak zachowane są elementy architektoniczne i kwadratowe wejście porticus.

Zamek jest otoczony przez park w stylu angielskim na obszarze czterech hektarów, który w XIX wieku przebiegał płynnie na otaczającej wsi. Krzyż z ukrzyżowanym z 1810 roku, wzniesiony przez arcybiskupa Wilhelma Salma, został zachowany z dekoracji parku. W parku znajduje się neogotycki pawilon ogrodowy z piętrową wieżą. Po 1945 rok park stopniowo zanikłem - fontanna i impreza zniknąłem. W pobliżu znajduje się kościół św. Franciszka Serafinskiego, 11- krwi wczesnej gotyckiej świątyni z XIV wieku, przebudowany pod koniec XIX wieku również przez Jiří Stibrál. Kościół jest chronionym zabytkiem kultury i pozostaje w własności Kościoła Katolickiego, który organizuje sobotnie nabożeństwa.