zámek Konice Pałac

Zamek w Konici stoi w południowo-wschodniej części miasta, które leży około dwudziestu jeden kilometrów na północny zachód od Prostějova, na styku Wyżyny Zábřežskiej i Wyżyny Drahańskiej. W jego miejscu stał dawniej gródek obronny, który strzegł szlaków handlowych prowadzących z Moraw i Śląska do Czech.

Wieś Konice po raz pierwszy pojawia się w fałszywym dokumencie z czternastego wieku, który podaje rok tysiąc dwieście. W roku tysiąc trzysta piątym król Wacław Drugi przekazał ją Adamowi z Choliny. Gródek w Konici, wówczas już miasteczku, wspomniany jest w roku tysiąc trzysta pięćdziesiątym pierwszym. Należał do Ješka z Konice, który zapisał go jako posag swojej żonie Cecylii z Cimburka. W roku tysiąc trzysta osiemdziesiątym szóstym dobra kupił Ctibor z Cimburka, a Cimburkowie władali nimi aż do roku tysiąc czterysta czterdziestego szóstego, kiedy przeszły na braci ze Švábenic. Koničtí ze Švábenic rządzili Konicami aż do roku tysiąc sześćset pięćdziesiątego piątego. Za ich czasów gródek wspomniany jest po raz ostatni w roku tysiąc sześćset osiemnastym. Zniszczony został prawdopodobnie podczas wojny trzydziestoletniej.

W drugiej połowie siedemnastego wieku, z powodu rodzinnych sporów, dobra ulegały rozdrobnieniu i podupadały. Właściciele zmieniali się, aż w roku tysiąc sześćset dziewięćdziesiątym dziewiątym Konice kupił klasztor Hradisko koło Ołomuńca. Norbertański opat Norbert Želecký z Počenic kazał w roku tysiąc siedemset piątym wznieść na miejscu dawnego gródka barokowy zamek jako letnią rezydencję klasztoru. Budowę wykonał ołomuniecki budowniczy Lukáš Glöckel, który wcześniej przebudował również konicki kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny.

Po zniesieniu klasztoru przez Józefa Drugiego w roku tysiąc siedemset osiemdziesiątym czwartym zamek przypadł Funduszowi Religijnemu, zarządzanemu przez państwo. Zadłużony i zrujnowany kupił go w roku tysiąc osiemset dwudziestym piątym brneński fabrykant Karel Příza. Wykonał kosztowny remont i w roku tysiąc osiemset trzydziestym przeprowadził się do Konic. Jego potomkowie byli właścicielami zamku aż do roku tysiąc dziewięćset czterdziestego piątego.

Zamek jest jednopiętrowym barokowym budynkiem. Nad wjazdem z kamiennym portalem znajduje się podwójne okno, a nad nim piaskowcowa rzeźba opata Želeckiego z monstrancją i palmą. Czteroskrzydłowy dziedziniec otaczają arkady ze sklepieniami krzyżowymi, na parterze otwarte, na piętrze przeszklone. W dawnej jadalni znajduje się cenny fresk Ostatnia Wieczerza, być może autorstwa Bedřicha Diviša Strausseho, który ozdobił również klasztor Hradisko.

Dziś zamek służy miastu jako sala koncertowa i ślubów, mieści się w nim biblioteka i ośrodek kultury. Ekspozycja ludowego rzemiosła skrywa kolekcję prawie pięciuset siekier i toporków. Przed zamkiem stoi największa siekiera w Republice Czeskiej. Kolekcja i siekiera wpisane są do Czeskiej Księgi Rekordów.