zámek Zahradiště Pałac

Polowanie zámek Zahradiště znajduje się w osadzie o tej samej nazwie, która jest częścią wsi Radostina nad Záslavou, około dwunastu kilometrów na północny zachód od Wielkiej Meziríčí. Budynek znajduje się na drodze II / 354 i jest interesującym przykładem założenia budynku mieszkalnego na granicy czesko-morawskiej.

Korzenie danych z Ogrodu pochodzą z początku XVI wieku, kiedy nazwa ta występuje po raz pierwszy Entras w źródłach pisemnych jako oznaczenie linii łąki. Zakłada się, że średniowieczna wioska o tej samej nazwie była, ale nie jest wiarygodna. Nazwa linii pola Staré Zahradiště pochodzi od nazwy Old Zahradištský Pond. Sama wioska Zahradiště powraca do zapisu do początku XVIII wieku. Od początku swego istnienia, znajduje się pod posiadłością o dużej skali, która została tu stworzona przez Sąd Najwyższy i zajazd turystyczny. Budynki te były wspólną częścią majątku feudalnego - służyły zarówno do zakwaterowania pasażerów, jak i do świadczenia usług lokalnych.

Podstawowa transformacja budynku miała miejsce w XVIII wieku. Księżniczka Eleonora z Lichtenštejna zmieniła zajazd w budynek administracji leśnej. Budowa zachowała swój cel gospodarczy, ale zyskała nowy charakter. Na jego piętrze urządzono pokoje dla okazjonalnych gości podczas polowań. W ten sposób z dawnego budynku gospodarczego wyewoluował budynek o reprezentatywnej ambicji, odpowiedni dla szlachetnej własności.

Ale XX wiek spowodował utylitarną transformację. W drugiej połowie lasu był używany jako magazyn medyczny. Budynek stracił swój pierwotny cel i został dostosowany do potrzeb czasu.

Architektura zamku odzwierciedla jej wiek i zmiany. To piętrowy budynek prostokątnego planu piętra z półdachem. Na parterze znajdują się pokoje częściowo łukowe, częściowo płaskie sufity, więc stopniowa ewolucja budynku jest widoczna. Wręcz przeciwnie, podłoga nosi bogatszą klasyczną dekorację, która wymaga okresu odbudowy w XVIII wieku. Obecnie dekoracje z całym obiektem są stopniowo odnawiane. Istnieją również sąsiednie budynki gospodarcze, które uzupełniają budynek główny.

Zmiana nastąpiła w 2012 roku, kiedy zamek powrócił do własności Lichtenczyków i inicjatorów procesu jego stopniowej odbudowy. Budynek pozostawia długie lata zaniedbania i staje się przedmiotem troski z wiedzą o jego potencjale historycznym i architektonicznym. Zahradiště jest więc przykładem znanego nLesser szlachetnego budynku, który, w przeciwieństwie do większych zamków w regionie, przeszedł mniej dramatyczne przekształcenia, ale mimo to zachował świadectwo kilku etapów czeskiej historii.