Africké muzeum Dr. Emila Holuba Muzeum

Holice są rodzinnym miastem afrykańskiego podróżnika i lekarza Emila Holuba. Jego życiu i dziełu poświęcone jest Afrykańskie Muzeum doktora Emila Holuba.

Pomysł założenia muzeum Holuba w rodzinnym mieście narodził się po jego śmierci w roku tysiąc dziewięćset drugim. Pierwszą próbą była w roku tysiąc dziewięćset dwudziestym piątym niewielka ekspozycja w klubie Związku Studentów. Rada miejska przeznaczyła na nią pomieszczenie w ratuszu. Ekspozycję zniszczył jednak pożar ratusza podczas powstania majowego w roku tysiąc dziewięćset czterdziestym piątym.

Na setną rocznicę urodzin Holuba w roku tysiąc dziewięćset czterdziestym siódmym udało się zebrać kolejne dokumenty i przedmioty. W roku tysiąc dziewięćset czterdziestym dziewiątym odsłonięto pomnik Holuba. Dzięki rozporządzeniu ministerstwa oświaty i kultury z roku tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego jego zbiory skupiono w Holicach. Od roku tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego trzeciego opiekował się nimi Komitet do spraw utworzenia muzeum. Pierwszego maja tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego szóstego w części pomieszczeń rzymskokatolickiej plebanii udostępniono ekspozycję pamiątkową.

Przełom przyniósł spadek po żonie Holuba, Růženie. Po jej śmierci w roku tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym ósmym rodzinne miasto otrzymało zbiory męża oraz jego kompletny gabinet. W latach od tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego drugiego do tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego szóstego w Holicach powstał własnym sumptem budynek muzeum według projektu bratysławskiego architekta Štefana Imricha. Otwarto go trzydziestego kwietnia tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego szóstego jako Pomnik doktora Emila Holuba. Do roku dwa tysiące dziesiątego odwiedziło go ponad milion trzysta czterdzieści tysięcy osób.

Budynek od roku dwa tysiące dwudziestego czwartego jest wraz z przyległym domem kultury objęty ochroną jako zabytek. To elegancka, jednokondygnacyjna budowla halowa w duchu modernizmu międzynarodowego. Jest obłożona białym trawertynem i pojawiają się na niej subtelne elementy klasycyzujące. Wyróżnia się pionowym podziałem okien oraz schodami wejściowymi z cienką płytą daszku nad głównym wejściem. W środku zachowały się oryginalne powierzchnie, dekoracje i część wyposażenia.

Po rekonstrukcji w latach od dwa tysiące dziesiątego do dwa tysiące dwunastego muzeum nosi dzisiejszą nazwę. Nową ekspozycję zaprojektował architekt i człowiek teatru David Vávra. Należą do niej osobiste rzeczy państwa Holubów, gabinet Holuba, ordery, trofea i dary od tubylczych wodzów. Ponadto stylizowane Wodospady Wiktorii z iluzją płynącej wody, afrykańska wioska oraz iluzja afrykańskiej przyrody z latającymi ptakami, odgłosami dzikich zwierząt i afrykańską muzyką. Wystawiony jest także wypchany lew Princ, domowy pupil Holuba. Na ekranach dotykowych zwiedzający mogą sprawdzić swoją wiedzę o Holubie i o Afryce. Do dyspozycji są również tajemnicze szafki z afrykańskimi przedmiotami oraz kącik do zabawy. W krótkim filmie Milana Šteindlera i Martina Koppa ożywają rysunki z książek podróżniczych Holuba.