Dalovice Pałac

Zamek Dalovice jest unikalny poprzez połączenie dwóch budynków w jednym miejscu o różnych historii budynku. Nowa renesansowa rezydencja, zwana obecnie starym zamkiem, powstała prawdopodobnie po upadku twierdzy Dalovice w 1503 roku po oblężeniu Szwecji. Został zbudowany poza obszarem stoczni żeglarskiej na północnym skraju wsi Dalovice i przez wieki był poddawany stopniowej odbudowy według zmieniających się właścicieli nieruchomości.

Ostateczna zmiana nastąpiła w 1899 roku, kiedy stary zamek spłonął. Baron Friedrich Riedl von Riedelstein przebudował go w stylu neobarokowym, używając tylko otaczających murów z oryginalnego budynku. Do tego czasu budynek służył jako hostel dla pracowników lokalnej fabryki porcelany. Pod eduardo Riedl von Riedelstein powstała tu bogata biblioteka z kolekcją literatury niemieckiej, angielskiej i francuskiej, skupiająca się głównie na geografii i dokumentach podróży. Po II wojnie światowej własność została skonfiskowana rodzinie Riedles, a część kolekcji przejęła Armia Czerwona. Od 1958 roku państwo czechosłowackie utworzyło tu ośrodek praktyk zawodowych, a później w budynku znajdowała się Centralna Szkoła Techniczna Rolnictwa Dalovice. Po 1990 roku był używany przez Uniwersytet Logistyki.

Architektownie, stary zamek jest zaprojektowany jako piętrowy budynek z cegły na placu planu z mansard dachu i świetlików. Fasada jest ozdobiona dwuosiowym, dwupiętrowym, dwupiętrowym stopniem ryzyka, narożnymi odcinkami są pilastry z profilowanymi głowami. Na północnej fasadzie znajduje się balkon z dekoracyjnym barokowym baldachimem i prostokątnymi oknami w profilowanych progach z półkolistym klinem na podłodze.

Nowy zamek został zbudowany przez tego samego barona Friedrich Riedl von Riedelstein w latach 1847-1875 według projektu architekta Josefa Benischka. Jednopiętrowa ceglana konstrukcja na niskim ślizgaczu ma valb dach pokryty wiecznością. Główną fasadą otwartą dla parku jest osiem osi okiennych oraz trzyosiowy centralny risalit z trójstronną tarczą Empire, uzupełnioną narożnymi cylindrycznymi wieżami z dachami cupoli. Przed drzwiami są schody dwuramienne z tarasem. Tylna fasada ma bardziej złożone rozwiązanie architektoniczne z stylizowanymi wieżami i różnorodną konstrukcją okien. Fasada jest podzielona przez kordon i toskańskie pilastry. W latach 2008-2012 Nowy Zamek przeszedł kompleksową rekonstrukcję i modernizację.

Oba zamki służyły celom publicznym w XX wieku. Po II wojnie światowej utworzono szkołę techniczną i centrum kształcenia zawodowego. Po prywatyzacji lat dziewięćdziesiątych, pozostają one w rękach prywatnych, gdzie średnia szkoła zawodowa obecnie prowadzi logistykę. Kompleks jako całość z parkiem i pomnikiem stanowi doskonały przykład ciągłości budowy i rozwoju kulturalnego w jednym miejscu.