Důlní revír Knötel Ruina

Rewir górniczy Knötel to dawny obszar górniczy w Górach Kruszcowych, na północ od Krupki w regionie Teplic. Rozciąga się wokół kolei linowej na Komáří hůrku, na terenie katastralnym Horní Krupka. Był największym rewirem w całej okolicy krupeckiej. Od czternastego wieku wydobywano tu głównie cynę, później także molibdenit i skaleń potasowy. Hałdy dawnych kopalń są dziś poszukiwane przez kolekcjonerów minerałów. Od roku 2013 obszar rewiru wraz z kilkoma obiektami górniczymi jest chroniony jako zabytek kultury.

Złoża cyny są tu związane przede wszystkim z płasko ułożonymi żyłami greisenowymi w gnejsowym płaszczu granitu. Wyjątkowo trafiały się także żyły galenitu zawierające srebro. Od czternastego do dziewiętnastego wieku eksploatowały je dziesiątki drobnych kopalń. Sięgały najwyżej trzydziestu do pięćdziesięciu metrów w głąb, a w krajobrazie pozostały po nich głównie hałdy i zapadnięte wyloty sztolni. Z siedemnastego do dziewiętnastego wieku znamy na przykład kopalnię Jacobs Fahrt, sztolnię Siebenschläfer, po polsku sztolnię Siedmiu Śpiochów, a także sztolnię Juda czy szyb Alt Ignazi. Z końcowej fazy górnictwa, kiedy sztolnie były dłuższe, a szyby głębsze, pochodzą hałdy Glück auf, Vendelin, Alter Abendstern i Josef. Kopalnię Regina odwiedził w roku 1813 Johann Wolfgang von Goethe.

Do najstarszych pozostałości po wydobyciu należy zapadlisko Zwickenpinge, pierwotnie chyba Zwitterpinge, niedaleko współczesnej sztolni Barbora. Powstało w szesnastym wieku i ma wymiary pięćdziesiąt na trzydzieści pięć metrów. Podcinała je sztolnia Gewelbter. Około stu metrów na zachód leży stumetrowej długości, a dokładniej sto trzydziestometrowa odkrywka powierzchniowa na żyle Mahlera.

W czasie drugiej wojny światowej wydobycie wznowiono i do cyny dołączyły molibdenit oraz skaleń potasowy. Złoże eksploatowano czterema sztolniami: Prokop, Barbora, Václav i Večerní hvězda. Wydobycie zakończyło się w roku 1956. Sztolnia Prokop była połączona z Barborą i służyła głównie do rozpoznania leżącego nad nią kwarcowo-molibdenitowego sztokwerku. Barborę ze sztolnią Václav łączy stromy upadowy. Umożliwiał on ręczne wydobycie skalenia potasowego powyżej i poniżej poziomu sztolni, a wydobywano nim także rudy molibdenu, cyny, wolframu i litu. Sztolnia Václav z roku 1948 powstała w celu rozpoznania głębszych partii złoża.

Večerní hvězda należała do kopalń historycznych. Próbnie otwarto ją ponownie w latach 1913 do 1914, w roku 1928 i w roku 1948. W latach pięćdziesiątych dwudziestego wieku wydrążono poniżej wylotu starej sztolni nową. Pierwotnie nosiła nazwy Václav II i Naděje, później zmieniono ją na Večerní hvězda. Działała do roku 1953.