dům spolku Schlaraffia Dom

W chebskiej ulicy Vrbenského stoi neogotycki dom, który został zbudowany jako siedziba spolku recesistycznego Schlaraffia.

Chebski oddział tego stowarzyszenia powstał 21 grudnia 1902 roku pod nazwą Schlaraffia Egra. Stowarzyszenie nawiązywało tematycznie do średniowiecznej symboliki, dlatego również jego dom otrzymał historyzującą formę z mnóstwem elementów pseudogotyckich i pseudoromańskich. Projekt opracował weimarski architekt Rudolf Zapfe. Na jego podstawie chebski budowniczy Franz Kraus w latach 1909 i 1910 sporządził dokumentację projektową. Budowa trwała od 1910 do 1913 roku.

Po wysiedleniu ludności niemieckiej po drugiej wojnie światowej stowarzyszenie nie zostało już odnowione. Budynek w 1947 roku został najpierw użyczony, a w 1950 roku przekazany na stałe Czechosłowackiemu Kościołowi Husyckiemu, który jest jego właścicielem do dziś. Od 2019 roku dom jest zabytkiem kultury.

Trzykondygnacyjny budynek ma prostokątny rzut i wchodzi w skład zabudowy szeregowej. Fasada ma pięć osi okiennych. Najbardziej wyrazista jest jej część środkowa z wykuszem, który na piętrze opiera się na ośmiu wspornikach, oraz z podwyższoną attyką. Na parterze po prawej stronie zwraca uwagę trójdzielne okno z łukiem tudorowskim, po bokach ozdobione stiukowymi baśniowymi zwierzętami.

Główne wejście znajduje się na parterze po lewej stronie. Nad nim wznosi się archiwolta z łacińskim napisem In arte voluptas, czyli radość ze sztuki. Uzupełniają ją dwie figurki puchaczy. Puchacz, po niemiecku Uhu, jest głównym symbolem schlaraffiańczyków. Litery A i U wykonane w stiuku oznaczają Anno Uhui, czyli roku puchacza. Liczby 50 i 51 to daty w kalendarzu schlaraffiańskim, który liczy się od założenia stowarzyszenia. Odpowiadają latom 1909 i 1910, kiedy powstawał projekt domu.

Podczas gdy na zewnątrz przeważa neogotyk, wnętrze utrzymane jest raczej w duchu neoromańskim. Dom ma piwnicę, podwyższony parter, dwa piętra i poddasze. Na podwyższonym parterze znajduje się sala stowarzyszenia, sklepiona sklepieniem kolebkowym, które podtrzymują neoromańskie kolumny i pilastry. Zachowała się tu także oryginalna drewniana boazeria.

Kiedy dom przejął Czechosłowacki Kościół Husycki, urządził w sali stowarzyszenia kaplicę. W latach pięćdziesiątych dwudziestego wieku uzupełnił wystrój o płaskorzeźbę Dobry Pasterz autorstwa Jana Vítězslava Duška, umieszczoną na ścianie frontowej.