Dům U dvou kamenných stolů Dom

Dom Brauna, znany również jako dom Przy dwóch kamiennych stołach lub Salmov Palace znajduje się znaczący budynek narożny na Placu Karola w Pradze. Ten dwupiętrowy budynek klasycystyczny z historią z XIV wieku stanowi znaczącą dominację miejską naprzeciw wieży New Town Hall. Od 1964 roku budynek jest chronionym zabytkiem kultury. Jego wartość polega na unikalnym połączeniu gotyckich, renesansowych, barokowych i klasycznych elementów budowlanych.

Historia osiedlenia tej działki sięga 1377 roku, kiedy to były prawdopodobnie dwa gotyckie domy. Te obiekty lub ich części były wówczas częścią fortyfikacji Nowego Miasta Pragi. Od najstarszej fazy budowy do dziś zachowały się piwnice i niektóre wewnętrzne części parteru. Podstawowa transformacja w duży renesansowy obiekt miała miejsce w 1585 roku, czego dowodem jest rok na zachowanym portalu wejściowym. Przypisujemy tę rekonstrukcję architektowi Oldřich Aostalis, a jego ślady są nadal widoczne szczególnie w doskonałych skrzydłach.

Najsłynniejszy okres domu związany jest z nazwą barokowego rzeźbiarza Matyas Bernard Braun. W 1714 roku kupił budynek za 2915 sztuk złota i mieszkał w nim z warsztatem artystycznym aż do śmierci w 1738 roku. Od tego czasu nazywa się U dwóch kamiennych stołów. W 1860 roku córka artysty Marie rozpoczęła późną rekonstrukcję barokową. Autorem był Antonín Schmidt lub Jan Josef Wirch. Wtedy dom zyskał swój podniebienie i podniebienie, zgodnie z obrazkami epoki, ozdobiony wieloma rzeźbami, ale nie były one zachowane.

Architektura pałacu jest wynikiem klasycznego wzornictwa z 1820 roku. Główną dziewięcioosiową fasadę do Placu Karola dzielą pilastery wysokiego porządku i zdobią rustykalne pasy na parterze. Ważnym elementem jest asymetrycznie położony portal w osi szóstej, który nosi renesansowe i barokowe zarośla. Ostrze korony przechodzi nad nim w trójkątną tarczę. Elewacja boczna ulicy řeznická ma część narożną identyczną z fasadą główną, podczas gdy na podłodze łatwiejsza jest następująca część ośmioosiowa. Wnętrze jest szczególnie cenne z zachowanymi belkami malowanymi sufitami na parterze przedniego skrzydła i wewnętrznym dziedzińcem z otwartym pokładem na pierwszym piętrze, który jest przenoszony przez konsole objętościowe.

Historia nieruchomości odzwierciedla zmiany społeczne w Pradze. Po domu Braun w 1796 roku, książęta Hohenlohe - Kirchberg kupił go. Następnie została nabyta przez rodzinę Salm- Reifferscheid, która rozpoczęła rekonstrukcję klasyczną. Od 1867 do końca austriackiej monarchii pałac należał do hrabiego Thun- Hohenstein. Poza szlachetnymi rezydencjami, dom służył charytatywnym celom. W latach 1786-1831 w wynajmowanych lokalach drugiego piętra pracował nowo założony Instytut Głuchoty.

W XX wieku dom był używany w mieszkaniach i sklepach, co doprowadziło do niewrażliwych interwencji, takich jak penetracja szaf okiennych na parterze. Zmiany te zostały usunięte przez pracowników podczas poważnej odbudowy w latach 1989-1991. Po prywatyzacji budynek nabył obecną formę. W tym czasie anulowali parking w stoczni i dostosowali lokale do potrzeb kancelarii prawnej i imprez społecznych. Dziś dwa sale i dziedziniec służą do konferencji i seminariów.

Dom Brauna jest niezwykłym dowodem na rozwój budowli miejskiej i szlachetnej architektury Pragi. Jego wizyta daje okazję zobaczyć, gdzie utworzył jednego z najważniejszych rzeźbiarzy europejskiego baroku i docenić wrażliwą syntezę stylów historycznych w kontekście Nowego Miasta.