Hůrka Zamek

Zamek Hůrka znajduje się na prawym brzegu rzeki Slava na północ od Old Plzence w dzielnicy Plzeň-město. Ta wczesna średniowieczna osada powstała najpóźniej w dziesiątym wieku i stała się jednym z głównych ośrodków w Czechach Zachodnich. Zamek został zbudowany tutaj w strategicznym bardzo korzystnym miejscu, w pobliżu zapomnianych dróg łączących Czechy z potężnymi ośrodkami Świętego Cesarstwa Rzymskiego - řeznem i Norymbergą. Dzięki swojej pozycji stał się regularnym siedzibą czeskich książąt i królów oraz poważnym graczem politycznym regionu.

Najstarsza pisemna wzmianka o zamku pochodzi z kroniki Thietmar Chronicle 976, która opisuje klęskę armii bawarskiej w subdamie Plzeñskim. Ta bitwa była częścią militarnych starć między cesarzem Ota i czeskim księciem Bysławem II. Po roku 1010, była sama mięta, w której książę Jaromíra został krótko wybity. W dwunastej i pierwszej połowie XIII wieku rozkwitł zamek. Z czasem jednak okazało się, że wyspiarze - ze względu na ich wzniosłe i długie położenie - nie nadawali się do rozwoju najwyższego średniowiecznego miasta. Pod koniec XIII wieku fort został zastąpiony przez nowo założone miasto w niższej pozycji, które odebrało jego nazwę swojemu poprzednikowi. Pierwotny plac budowy, zwany Starym Plzeñem, stopniowo został porzucony i zniknął w XIV wieku.

Zachowane fortyfikacje określają powierzchnię czterech i dziesięciu hektarów, chociaż pierwotny obszar fortyfikowany był prawdopodobnie większy. Górny płaskowyż rozciąga się od zachodu do wschodu, z którego jest dostępny do poziomu gruntu. Na akropolu znajdował się kościół św. Wawrnickiego z drugiej połowy jedenastego wieku; prace archeologiczne ujawniły jego fundamenty. Najważniejszym elementem w polu jest zachowana ściana akropolu, która osiąga wysokość blisko dziesięciu metrów. Ta ściana była pierwotnie wykonana z kamiennej ściany przedniej o konstrukcji kraty, która została wylana z gliny. W dolnej części dolny front został rozłożony od akropolu o inną rolkę. To miejsce nadal ma najcenniejszy zabytek budowlany złotej epoki zamku - rotundę św. Piotra i Pawła. Jego pochodzenie tradycyjnie sięga dziesiątego wieku, chociaż istnieją opinie, że zostało ono stworzone nieco później. Dziś widoczna forma jest wynikiem wielu modyfikacji i rekonstrukcji. Było pięć kościołów w podstacji przy brzegach Królestwa, połączonych przez Bractwo; z których zachowano Kościół Narodzenia św. Jana Chrzciciela i Kościół Narodzenia Maryi Panny. Wewnątrz akropolii znajdował się także kościół Krzyża Świętego z XII wieku, którego fundamenty odkryto podczas eksploracji archeologicznej.

Hůrka został wpisany na listę narodowych zabytków kultury w 1978 roku. Dziś można tu wrócić po żółtej, oznakowanej szlakiem turystycznym prowadzącej ze Starego Plzence do Ejpovic. Dwie ścieżki edukacyjne prowadzą do własnego zamku: "Stary Pilsen i kupcy" bezpośrednio z głównej trasy i "Stary Pilsen" pochodzący z południa. Pozostałości fortyfikacji i wolnego terenu pozostają dostępne dla ciekawego gościa, który może sobie wyobrazić bogatą średniowieczną przeszłość i polityczne znaczenie tego miejsca.