Jelení příkop Park

Jelení příkop je przyrodniczy wąwóz, który oddziela ostrogę Pražského hradu od jego północnego przedpola. Ciągnie się wzdłuż potoku Brusnice, od ulicy U Brusnice aż do wielkiego zakrętu Chotkovy estakády, i zajmuje ponad osiem hektarów. Nasyp Prašného mostu dzieli go na Górny i Dolny rów, które łączy tunel dla pieszych.

Brusnice płynęła kiedyś przez wąwóz swobodnie, później ją uregulowano i częściowo skierowano do rur. Za Ferdynanda Pierwszego rów przeprawiono mostem Prašný most, który łączył Hrad z Królewskim Ogrodem. Początkowo służył tylko jako bariera obronna. Za panowania cesarza Rudolfa Drugiego wpuszczono tu jednak grubą zwierzynę, na którą polowano, i stąd pochodzi jego nazwa. Hodowla jeleni skończyła się podobno w roku 1742, kiedy w czasie francuskiej okupacji Pragi wszystkie zostały wystrzelane. Za Marii Teresy most przykryto sypanym wałem. Wał ten podzielił rów na część górną o powierzchni ponad trzech hektarów i dolną o powierzchni ponad pięciu hektarów.

Ciemnym rozdziałem jest ósmy maja tysiąc dziewięćset czterdziestego piątego roku. Na rampie nad rowem niemieccy żołnierze zamordowali wówczas dwudziestu jeden czeskich jeńców i cywilów.

W drugiej połowie dwudziestego wieku rów był zamknięty dla publiczności. Otwarto go dopiero za prezydenta Václava Havla. W odnowie Górnego rowu w latach dziewięćdziesiątych uczestniczył architekt Petr Hlaváček, a dolną część udostępniono po raz pierwszy piątego czerwca tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego dziewiątego roku. Tunel w wale Prašného mostu, według projektu Josefa Pleskota, otwarto trzeciego września dwa tysiące drugiego roku, a jego twórcy zdobyli za niego uznanie także za granicą. Po kilkuletnim zamknięciu Górny rów otwarto ponownie wiosną dwa tysiące dwudziestego pierwszego roku, a Dolny jedenastego grudnia dwa tysiące dwudziestego drugiego roku.

Na dnie Górnego rowu leży łąka, a przy niej dawny domek niedźwiednika z niedźwiedziarnią, czyli sztuczną jaskinią z dwoma zakratowanymi pseudogotyckimi portalami. Niedźwiedziarnię kazał urządzić w latach dwudziestych dwudziestego wieku prezydent Masaryk dla niedźwiadków Míša i Ríša, które dostał w darze od legionistów z Rosji. Zlikwidowano ją w latach pięćdziesiątych. Naprzeciw domku stoi piaskowcowa rzeźba Stróża nocnego, dzieło Franty Úprki. Uczniowie szkoły kamieniarskiej w Hořicích podarowali ją Masarykowi na jego siedemdziesiąte piąte urodziny. Początkowo stała pośrodku łąki, gdzie po niej pozostał fundament i duży krąg na trawniku.

Czasów normalizacji nie przetrwała natomiast grota, sztuczna ruina z fontanną i podwójnymi schodami. Jej miejsce zakrywa dziś zasypane północne zbocze.

Nad rowem, naprzeciw Pałacu Šternberskiego, znajduje się odnowiony punkt widokowy Masaryka, zaprojektowany przez architekta Josipa Plečnika. Prezydent chętnie odpoczywał tu pod lipą. Z punktu widokowego rozciąga się niezwykły widok na kompleks Hradu, na Hradčany i na Petřín.