Kellnerův mlýn Młyn wodny

Przewodnik audio - Kellnerův mlýn

-

Witajcie, drodzy goście! Stoisz przed jednym z najstarszych i najciekawszych młynów wodnych w naszych regionach. Natychmiast dostrzegasz jego charakterystyczny kształt - murowany dom z częścią piętrową, która rozciąga się w kierunku dziedzińca, i podłogi gruntowe, które są zawieszenia ognia do drogi. Spójrz w górę - na dach, gdzie wydaje się, że dwie funkcje są na przemian: młyn i mieszkanie. Jest to typowe dla młynów z przeszłości, kiedy ludzie mieszkali tutaj oprócz pracy z wodą.

Przejdźmy do przeszłości. Kellnerův mlýn, znany również jako Jindrovský lub Monasterský, został zbudowany w miejscu, gdzie wymarła ścieżka wodna, która wypłynęła z rzeki Zubrona. Pierwsza wzmianka o niej sięga początku XVI wieku, kiedy należała do młynarza Jindry. W tym czasie młyn był ważnym obiektem gospodarczym - był tam ziarno zbóż, ale może tu pracować także wielu ludzi. W 1609 roku młyn został skonfiskowany przez rząd Augustyński, który po powstaniu przeciwko Habsburgom miał swoje monastyczne zadania.

Teraz zwróć uwagę na architekturę, którą widzisz przed sobą. Budynek z cegły z częścią piętrową, która rozciąga się na podwórzu jest typowy dla młynów z tamtych czasów. Parter, który jest bliżej drogi było prawdopodobnie miejscem dla biznesu lub mieszkania. Woda z rzeki Zubrina była napędzana przez koło wodne, które pierwotnie służyło do mielenia ziarna. Ale w roku dziewięćdziesiątym trzydziestym nastąpiła zmiana - zamiast młyna mielonego ziarna, był warsztat stolarski maszyny. Oznacza to, że młyn dostosowany do nowych potrzeb i ludzi tutaj nie tylko pracował z wodą, ale także z drewnem.

Ciekawe jest to, że młyn był znany pod kilkoma nazwami. Według pierwszego właściciela Jindry nazywał się Jindrovský, podczas gdy po konfiskacie zakonu Augustyńskiego nazywano go Monasterianami. W 1609 roku Adam Voprcha z Urachov był właścicielem młyna, który miał interesy gospodarcze.

Proszę spojrzeć na szczegóły. Poczuj atmosferę starego młyna, który przenosił setki lat historii. Tartak był ważną częścią życia w Domazlicach, a jego istnienie odzwierciedlało potrzeby mieszkańców. Chociaż obecnie nie jest już w pełni operacyjny, jego szczątki przypominają nam, jak ludzie karmili i przystosowywali się do warunków naturalnych wieki temu.

Teraz chciałbym wam coś powiedzieć o tym, co stało się w przeszłości. W 1992 roku młyn został sprzedany rodzinie Kellnerów, która zamieniła go w warsztat stolarski. Oznacza to, że nie chodziło już o mielenie ziarna, ale o produkcję mebli i innych drewnianych przedmiotów. Był to kolejny krok w życiu młyna, który dostosował się do nowych potrzeb i warunków gospodarczych.

W siedemnaście-dziewięć postanowiłem zburzyłem młyn, żeby zbudowałem szkoła podstawowa. To był koniec tego starego młyna, który był ważną częścią lokalnej historii. Jednak jego szczątki stoją przed nami, przypominając nam, jak ludzie karmili i przystosowywali się do otoczenia wieki temu.

Spójrz, jak młyn się obrócił. Możesz zobaczyć tylko szczątki jego oryginalnego wyglądu, ale to nic, co by cię rozczarowało. Zamiast tego, spójrzcie co ten młyn wciąż nam mówi. To miejsce, gdzie historia i natura spotykają się i można poczuć duszę starego Domazlice.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, polecam odwiedzić lokalne muzeum lub przeczytać książki o historii Domazlic. Tam znajdziesz wiele ciekawych informacji o Kellner Mill i innych zabytków, które stoją tutaj. Zapraszamy do odwiedzenia tego miejsca - czy spojrzeć na jego historię tutaj, czy po prostu cieszyć się atmosferą starego młyna.

Dziękujemy za uwagę i życzymy przyjemnego spaceru po naszych regionach. Cieszcie się wszystkim tutaj i wracajcie zobaczyć, co oferują nam te miejsca.