Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Domažlicach jest znaczącym zabytkiem kultury w mieście. Uznając znaczenie historyczne i architektoniczne, powstała w drugiej połowie XIII wieku. Kościół parafialny przeszedł różne przemiany, w wyniku których jego obecna późnobarokowa forma wraz z dodatkowymi modyfikacjami z biegiem czasu. Jego ewolucja od wczesnogotyckiej struktury do trójnawowego projektu uwydatnia jego bogatą historię i wartość kulturalną.

Początki Kościoła sięgają około 1270, a może 70 lat XIII wieku, w okresie, gdy Czechy były częścią Świętego Cesarstwa Rzymskiego pod królem Ottokarem II. W epoce tej nastąpił znaczący rozwój polityczny i kulturowy, w tym rozprzestrzenianie się gotyckiej architektury, która wpłynęła na początkową budowę kościoła jako dwunawowej sali z połączoną nawą i pretekstem. W XV wieku renowacje dodały skarbiec i zmieniły jego układ na trzy nawy, odzwierciedlając trendy architektoniczne.

Architektura kościoła obejmuje elementy wczesnogotyckie przechodzące w styl barokowy poprzez znaczące zmiany w latach 1751-1756. Jiří Záhořík prowadził te zmiany, konsultując się z Kilián Ignac Dietzenhofer. W latach 1902-1903 dokonano dalszych zmian fasady architekta Václav Kaura. Konstrukcja składa się z konstrukcji jednonawowej bez odrębnego obszaru Chancel, z bocznymi nawami pokrytymi czteroczęściowymi krzyżowymi sklepieniami. W jednym z nich znajduje się kaplica poświęcona Świętej Barbary, a w północnej części znajduje się kaplica Najświętszej Marii Panny.

Elementy artystyczne kościoła są bogate i zróżnicowane. Dwa wczesne gotyckie portale zostały zachowane, a jeden znajduje się po zachodniej stronie muru. Nawa pokryta jest trzema polami lakierów, zdobionymi obrazami przedstawiającymi sceny z życia Maryi Panny. Dodatkowo, loft w zachodniej części posiada freski Saint Cecilia przez František Julius Luxe. Przypisuje mu również iluzjonistyczną architekturę i malowanie ścienne ołtarza głównego w kaplicy św. Barbary. Inne wybitne dzieła sztuki to posąg Madonny autorstwa rzeźbiarza z Monachium F. N. Rietzlera z 1876 roku, a retabuum pierwotnie umieszczone w kaplicy św. Barbary, wykonany w 1744 roku przez praskiego silversmitha A. Kariera.

Wnętrze kościoła jest dodatkowo wzmacniane przez dwa ołtarze boczne z drugiej trzeciej XVIII wieku, zdobione ozdobami kratowymi i rokailnymi z rzeźbami świętych Piotra i Pawła, św. Krzysztofa i św. Jakuba. Naprzeciwko nich znajduje się ołtarz poświęcony świętej Annie z rzeźbą patrona Františka Ringelhahna i kolejny ołtarz przedstawiający pobożność z końca trzeciego kwartału XVIII wieku. W kaplicy św. Barbary znajduje się neogotycki ołtarz z posągiem św. Wacława z XIX wieku, natomiast w kaplicy Matki Bożej Różańca znajduje się ołtarz portalny z połowy XVII wieku oraz 18-wieczna chrzcielna czcionka.

Intrygującą cechą kościoła jest dzwonnica znajdująca się w południowo-zachodnim rogu. Jego wiek pozostaje niepewny, z możliwościami od 13 do 15 wieku. Pierwotnie oddzielony od kościoła wąską aleją, został zbudowany stopniowo, osiągając jego obecną wysokość do 1545 roku.

Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny jest dziś dostępny dla odwiedzających i stanowi świadectwo architektonicznego i kulturowego dziedzictwa Domažlice. Jego historyczne znaczenie, w połączeniu ze swoimi skarbami artystycznymi, sprawia, że jest to cennym miejscem dla zainteresowanych odkrywaniem bogatego gobelinu czeskiej historii i architektury. Goście są proszeni o docenienie tego niezwykłego pomnika, który nadal stanowi integralną część krajobrazu kulturowego miasta.