Klášter augustiniánů kanovníků (Fulnek) Klasztor

Klasztor kanarków Augustyńskich w Fulnek miał swoje początki pod koniec średniowiecza, w okresie, gdy Augustyn stał się superwerkiem po kolejności ich otwartego podejścia do praktycznego życia w społeczności. Ich siedziba w Fulnek szybko zyskała ważną pozycję w kościele i mapy prawnej regionu.

Założycielem klasztoru był Beneš z Kravař, mistrz Morawskiego Krumlova i mistrz komnaty w Wacławie IV. 29 września 1389 r. założył go, aby zapewnić zbawienie duszy, żony, rodziców i wszystkich dziedziców na cześć Zbawiciela i Trójcy Świętej. Karta założycielska została potwierdzona 16 października 1389 r. przez biskupa Olomouca Mikuláša z Rýzmburka, co dało klasztorowi ważne uznanie religijne.

Założyciel zapewnił klasztorowi bogaty sprzęt. Był poświęcony wsi Děrná i Čílovka, solny most w Fulnek, sad naprzeciwko klasztoru, las w pobliżu Děrny z pszczołami i kaplicą w zamku fulnek. Wszystkie te towary miały przynieść korzyści klasztorowi i pomóc biednym, ale nigdy nie były sprzedawane. Szczególnie ważne było, aby kościół parafialny w Fulnek stał się kościołem kapitularnym - czyli jego administracja została przejęta przez klasztor. Beneš zarezerwował sobie i swoim potomkom prawo do naprawy i fundamentalizmu; Wyraził również jasno, że trzy msze żałobne powinny mu służyć co miesiąc.

Pierwotnie założono klasztor dla Probostu i dziewięciu kanonów. W 1391 roku liczba miejsc została rozszerzona o cztery - inicjatywę Lacka z Kravazzie, brata założyciela, i jego najstarszego syna Jana, który poświęcił wsi White and Old Ves. Jako warunek postanowili, że Msza św. Najświętszej Marii Panny będzie codziennie odprawiana w świątyni klasztornej. Szkoła była również związana z klasztorem; Zjazd miał nakarmić jej rektora.

Wczesne lata klasztoru nie były tylko oznaką wzrostu, ale również budowania relacji. W 1397 roku klasztor zamknął bractwo z Augustynami w Lanskrun, a rok później z klasztorem dziewicy w Pustimerze. Powiązania między greckimi wspólnotami miały głębokie znaczenie duchowe - zwłaszcza dzielenie się modlitwami i służbami ciemieniowymi.

Jednak w dłuższej perspektywie klasztor napotkał komplikacje prawne. Oparł się na morawskim markrabizmie, ale jego dobytek i wioski leżały w księciu Opawy. Ten podział właściwości spowodował niepewność statusu prawnego Konwencji. W 1434 r. właściciele garniturów przestali być w Fulnek; W zamku osiedlili się niekatoliccy szlachta, który twierdził, że prawa założyciela. Klasztor cierpiał z powodu tego czynu. Dopiero później prawo powróciło do katolickich krawarów; po wymarciu ich bezpośredniej linii w 1466 roku, zostało przejęte przez ich krewnych, Fvorkovský z Krawanii.

Niepewność prawna utrzymywała się przez kolejne stulecia. W 1486 r. Jan z Žerotín przekazał pełny majątek, w tym klasztor i jego wioski na rzecz ustawy o ziemiach ołomunieckich. Ale już w 1502 roku klasztorne wioski zostały wymazane i zwrócone do Księstwa Opawy. W 1512 roku, kiedy klasztor kupił wieś Łukavec, zobowiązał się do pozostawienia jej w księciu opawy. Takie zmniejszenie o połowę pozycji prawnej trwało od dłuższego czasu. Ponadto od lat nie wiadomo, do kogo należy prawo wyboru Probošta - samych monarchów czy konwencji.

Klasztor kanonów augustyńskich w Fulnek istniał do 1784 roku, kiedy został odwołany przez cesarza Josefa II.