Kostel Panny Marie Vítězné na Bílé Hoře Kościół

Kościół znajduje się na północ od Karlovy Vary Street w pobliżu pętli tramwajowej i na południowy wschód od samej Białej Góry na katastralnym terytorium řep. Jej początki sięgają lat bezpośrednio po bitwie pod Białą Górą. W latach 1622-1624 istniała prosta kaplica prostokątnego planu, którego autor pozostaje nieznany. Budynek służył smutnemu celowi - było to miejsce, gdzie przechowywali szczątki żołnierzy z bitwy, którzy nie mieli właściwego pochówku, a ich ciała pozostawały w pobliżu długo po zakończeniu walki.

Przełom w jego rozwoju nastąpił w 1628 roku. Zgodnie z rozkazem cesarza Ferdynanda II w kaplicy rozpoczął się budowę klasztoru usług. Kościół klasztorny miał być chwalony za zwycięstwo Kościoła Katolickiego. Uroczyste złożenie kamienia fundamentowego miało miejsce 25 kwietnia 1628 r., w którym uczestniczył cesarz Ferdynand II wraz z jego małżonką Eleonorą i synem Ferdynandem III. Na fundamentach umieszczono symbolicznie medal pamiątkowy przedstawiający planowaną formę klasztoru. Ale klasztor pozostał niedokończony, a jego budynki podróżowały do innego użytku. Kaplica spotkała się z kilkoma historycznymi wydarzeniami - w szwedzkiej inwazji w 1634 roku została zniszczona i przekształcona w szkielet.

Nowe życie zbudowano w 1704 roku, kiedy bawarski murarz Michael Hagen znacznie go odbudował. Poświęciła się św. Wacławowi, a papieska karta pozwoliła jej służyć masowo. Data święcenia, 8 grudnia 1704 roku, jest wyrzeźbiona w drzwiach wejściowych. Tak zacząłem się długi okres rozbudowa pomieszczenie. Prawdopodobnie w latach 1705-1706 został stworzony przez ośmiostronną prezbiterium z niską kopułą i latarnią. W dniu 8 sierpnia 1706 r. powstał nowy sanktuarium poświęcony Matki Bożej Zwycięstwa, który został poświęcony przez biskupa Pragi Vít Seipl.

Od tego czasu strona systematycznie się rozwija. W kolejnych latach, zakrystia, kora, a przede wszystkim seria małych kaplic poświęconych różnym świętym - św. Rozál (później św. Felicia), Saint Vojtěch, Saint Hilar, Saint John Nepomuk, Trójcy Świętej i Saint Wacław. Ich budowa miała miejsce stopniowo w latach 1708-1714. W 1714 roku oryginalna kopuła została również zburzona i zastąpiona przez nową, wyższą kopułę, którą ukończyli w 1715 roku. Od 1720 roku zaczął budować wokół całej złożonej kolumny z arkadami, które zostały ukończone w 1729 roku.

Klasztor, który został zniszczony przez cesarza Josefa II, przejął później matryce religijne. W 1786 r. dokonał inwentaryzacji nieruchomości i terenów pielgrzymkowych sprzedanych Josefowi Ulrichowi, kochankowi Motola. Plan sytuacyjny z 1793 r. pokazuje już, że był inny budynek - kaplica grobowca Bożego po północnej stronie ambicji, która najwyraźniej powstała w latach 1750-1785. Uważa się, że zainspirowała go budowa krążowników w Nowym Mieście Pragi.

Kościoły i kaplica, które dziś przechodzą tysiące pielgrzymów rocznie, są rzadkim świadectwem rozwoju architektonicznego od początku XVII wieku i niezapomnianym przypomnieniem jednego z najważniejszych wydarzeń czeskiej historii.