Starý židovský hřbitov v Praze-Josefově Cmentarz

Stary cmentarz żydowski leży w samym sercu dawnego getta Praskiego, w dzisiejszej dzielnicy Praha 1-Josefov. Został poprzedzony przez inny cmentarz zwany Ogród Żydowski, który znajdował się w pobliżu Vysehrad Road w Nowym Mieście Pragi. Działał do 1478 roku, kiedy na pilną prośbę mieszkańców czeski król Vladislav II odwołał go. Dokładna data utworzenia starego cmentarza żydowskiego, który zastąpił wymarły grób, nie jest jeszcze jasno udokumentowana.

Najstarszy zachowany nagrobek należy do rabina Pragi i poety Avigdor Kara i pochodzi z roku 1439. To on napisał elementy całej tragedii z 1389 roku, kiedy w pogromie w getcie praskim grabież tłumu spustoszył istniejący cmentarz, niszcząc nagrobki i wykopywając zmarłych - wydarzenie, które Alois Jirásek również przetwarza w drugim kawałku trylogii pomiędzy prądami. Zakłada się, że stary cmentarz żydowski nie stał jeszcze w czasie tego pogromu. Ciągła seria grobów trwa od pierwszej połowy XV wieku do 1787 roku, kiedy ostatni grób został wykopany dla Mojżesza Lipmana Becka. Pogrzeb następnie zatrzymał porządek oświecenia Józefa II, opublikowany ze względów zdrowotnych trzy lata wcześniej.

Cmentarz znajdował się na najwyższym wzgórzu miasta żydowskiego na wysokości 192 metrów. Pierwsza pisemna wzmianka pochodzi z roku 1440, kiedy nieruchomość została zakupiona z browaru Hanuš. Największa ekspansja miała miejsce w XVI wieku, częściowo z powodu Mordechaia Maisela. Od pierwszej połowy tego samego stulecia w getcie były dwa osobne miejsca pochówku, które połączyły się dopiero pod koniec XVII wieku. Ostatni obszar pochówku został uzyskany w 1630 roku, a ostatnie przedłużenie cmentarza sięga 10 listopada 1768 roku.

Na niezwykłą formę cmentarza wpłynęła żydowska tradycja pogrzebowa - halacha zakazuje zakłócania grobów i usuwania nagrobków. Dlatego, z powodu braku przestrzeni, warstwy gliny były przymocowane do starszych grobów i zakopane w nich ponownie; Według niektórych badaczy ponad nimi stworzono nawet dziesięć warstw pochówku. Kamienie nagrobkowe zostały czasem usunięte i posadzone z powrotem na nowo utworzonej powierzchni, co wyjaśnia ich charakterystyczny nagromadzenie się blisko siebie.

Na cmentarzu pochowane są czołowe postacie praskiej społeczności żydowskiej: Jehuda Liva ben Becalel o nazwie Rabi Löw (zmarł 1609), Mordechaj Maisel (1601), David Gans (1613) i David Oppenheimer (1736).

W czasie panowania Františka I pojawiły się propozycje częściowego zniesienia cmentarza, ale były one głównie odzwierciedlone przez kategoryczny opór arcybiskupa Václava Leopolda Chlumčanskiego. Jednak w trakcie renderowania Starego Miasta i Josefa po 1903 r. nastąpiło zmniejszenie powierzchni cmentarza. Po zamknięciu cmentarza w 1787 r. praska społeczność żydowska przeniosła się na pierwotny cmentarz zarazy w Žižkovie, który działał w latach 1680- 1890, którego szczątki znajdują się obecnie częściowo pod wieżą telewizyjną Žižkov. Od 1890 roku istnieje nowy cmentarz w okolicy cmentarzy Olšansky.

Dziś Stary Cmentarz Żydowski jest zarządzany przez Muzeum Żydowskie w Pradze. Dla odwiedzającego, który tu przychodzi, cmentarz jest cichym przypomnieniem stulecia obecności społeczności żydowskiej w Pradze, jak również nadzwyczajnego sposobu, w jaki ta społeczność zajmowała się ograniczoną przestrzenią i zaangażowaniem w jej śmierć.