Kostel sv. Lazara Kościół

Kościół św. Łazarza był szpitalnym kościołem w Pradze 2. Mimo, że nie istnieje, jego nazwa żyje w imieniu Lazarská Street, jednego z głównych centrów transferu w Pradze. Kościół ten został po raz pierwszy wspomniany na piśmie w 1280 roku, a jego historia sięga końca XII wieku, kiedy zakłada się, że został zbudowany poza zamkami ze względu na ryzyko infekcji. Był to kościół szpitalny otoczony cmentarzem, zarządzany przez szpitalne braterstwo i kanony porządku linii Bożej na Zderaze.

Historia kościoła św. Łazarza jest ściśle związana z historią Pragi i Czech. W 12.-XIV wieku był związany z grobami ofiar zarazy i głodu, co często było w tym czasie powszechne ze względu na ryzyko rozprzestrzeniania chorób. Kościół stał się duchowym ośrodkiem dla mieszkańców i rzemieślników. W 15.-17 wieku, po wojnach husyckich, przestał pracować jako szpital i został przejęty przez New Town Guild of Butchers. Okres ten oznaczał również zmiany w życiu religijnym, kiedy kościół służył jako przypowieść. W 1641 r. w kościele powstało zgromadzenie do chwały Maryi Panny, prowadzone przez rektora jezuickiego Martin Bouda.

Architektura kościoła św. Łazarza była charakterystyczna dla wczesnego gotyku ze statkiem o wysokim pryzmie i kwadratową prezbiterią z łukowym skarbcem. W XV wieku nastąpiły zmiany dotyczące przemysłu rzemieślniczego - na przykład zacisk o ich charakterze. Tympanon portalu wejściowego, który został zachowany w Lapidarium Muzeum Narodowego, jest ważnym pomnikiem artystycznej reprezentacji tego czasu.

Własność i administracja kościoła uległy kilku zmianom. Po pierwszym pisemnym zeznaniu w 1280 roku, był pod kierownictwem bractwa szpitalnego, wspierany przez królów Václav II., Jan Lucemburský i Karel IV. z różnymi przywilejami. Po wojnach husyckich objął patronat gildii rzeźników, a później kolegium jezuitów, które w 1641 roku przykuło go do patronatu. W 1791 roku kościół został odkupiony przez nowo narodzonych rzeźników.

Kościół św. Łazarza przeszedł przez wiele wydarzeń, które wpłynęły na jego los. Najważniejszym z nich było jego zniesienie i zamknięcie w 1788 r. na rozkaz Josefa II. Doprowadziło to do przekształcenia go w warsztat i magazyn. W latach 1900- 1901 kościół został ostatecznie zburzony z powodu planowanej budowy budynku królewskiego sądu karnego, pomimo protestów społeczeństw historycznych.

Dziś kościół św. Łazarza już nie istnieje, ale jego historia i znaczenie architektoniczne są wciąż zapamiętywane poprzez fotografie i ryciny. Nazwa ulica Łazarska służy jako pomnik tego kościoła, które było ważnym miejscem dla wielu pokoleń Pražansky. Odwiedź tę stronę, aby pamiętać bogatą historię i wartości architektoniczne, które kiedyś tu stały.