kostel svaté Anny (Žarošice) Kościół

Kościół św. Anny w Žarošice stoi w dzielnicy Hodonín i jest świątynią parafialną lokalnej parafii. Chociaż jest to dość młody budynek, jego tradycja duchowa sięga średniowiecza. Tak jak miejsce pielgrzymki, świątynia ta jest szczególnie cenna - od 1785 roku, wierzący z szerokiego obszaru gromadzą się tu głównie z powodu chwały Starej Matki Bożej.

Najstarsza pisemna wzmianka o kościele parafialnym pochodzi z czerwca 1326. Budowa przeszła bujną i burzliwą historię prób. W 1510 i ponownie w 1634 roku kościół spłonął, później ucierpiał podczas szwedzkiego rabunku w 1645 roku i podczas tureckich nalotów w 1663 i 1683 roku. Na początku XVIII wieku szczątki nie były już używane i kościół został zburzony. Nowa świątynia rosła na swoim miejscu i została uroczyście uświęcona 9 sierpnia 1731 roku. Budynek ten był również nieszczęśliwy - podczas wielkiego pożaru Jarošica od 28 czerwca 1797 roku kościół został ponownie zniszczony. Obecny kościół, który dziś widzimy, sięga od 1800 do 1801 roku.

Początki tradycji pielgrzymkowej znajdują się w sąsiedniej miejscowości Silničná, gdzie od początku XIV wieku było znaczące miejsce pielgrzymki. W 1785 roku cenną drewnianą statuę Maryi Dziewicy przeniesiono stąd do kościoła Jaroszyckiego. Od tego czasu wszyscy pielgrzymi przenieśli się tutaj. Posąg, który cieszy się niezwykłym szacunkiem, mierzy 142 centymetry, sięga 1325 i jest rzeźbiony z jednego kawałka drewna. W maju 1995 roku została ukoronowana przez Jana Pavla II podczas wizyty w St. Kopeka pod Olomoucem, nadając tradycyjnej światowej sławie.

Architektura kościoła odzwierciedla charakter kościoła przyjętego na początku XIX wieku. Budynek składa się z prostokątnych triboatów z wieżą pryzmatyczną wplecioną w fasadę. Fasada z centralnym risalitem jest podzielona symetrycznie, wieża niesie przeciwległe tarcze i jest podzielona przez romy po bokach. W elewacji znajduje się prostokątny portal z kamienną podszewką, a nad nim mała kamienna statua św. Anny. Wejścia boczne mają podobny kształt - prostokątny z kamienną podszewką. Łódź oświetlona jest trzema parami prostokątnych okien z półkolistymi łukami. Wewnątrz trzy pary arkadów prowadzą do statków bocznych na masywnych filarach, podczas gdy nad głównym wejściem znajduje się koło na trzech arkadach.

Wiele świątyń i tworzyw sztucznych skupiało się wokół kościoła. Barokowe posągi św. Józefa, Pawła, Rochy oraz rzeźba grupowa św. Anny z św. Janem Nepomucký stoją przed frontem. Za kościołem znajdą się czternaście kaplic z mozaikami drogi krzyżowej, wykonanymi przez praskiego artystę Antonina Cloudy. W 1967 roku kościół został zbudowany specjalnie dla lokalnych pielgrzymów, ozdobiony niszą w ścianie obwodowej, która przypomina ważne momenty z historii tego miejsca pielgrzymkowego.

Główna pielgrzymka odbywa się w drugą sobotę września i pozostaje sercem pobożności dla wierzących z całego regionu. Świątynia jest chroniona jako zabytek kultury Czech i jest ważną częścią morawskiego dziedzictwa duchowego.