kostel svaté Ludmily (Řimice) Kościół

Świątynia Saint Ludmila jest głównym budynkiem sakralnym kościoła prawosławnego w řemicach, który jest częścią wsi Bílá Lhota na Olomouc. Pochodzi z pierwszej połowy XX wieku jako ważne centrum duchowe małej wspólnoty prawosławnej.

Wioska powstała 22 lutego 1931 roku, a jej pierwszy administrator duchowy został księdzem Alois Václav Šnoflák. Od początku szukał własnej świątyni, ale pierwszy lot był trudny dla społeczności. Miasto działało w komisji, a obawy finansowe dotyczące potencjalnego zadłużenia były utrudnione przez wszelkie inicjatywy. Chociaż w 1932 r. utworzono komitet budowlany, jego działalność pozostała czysto formalna i nie przynosi rzeczywistych postępów.

Decydujący zwrot nastąpił wiosną 1933 roku, kiedy vladyka Gorazd (Pavlík) wszedł do sprawy. Na spotkaniu wspólnoty kościelnej przyprowadził księdza i architekta Vsevolod Kolomacký, który później stał się znany jako arcymandarynka Andrei. Kolomacký miał szereg budynków świątynnych w Podkarpatské Rusi i reputację budowniczego, który pracował bez zadłużenia i przy minimalnych kosztach. Jego doświadczenie i pragmatyzm przekonały społeczność rzymską. Kamień fundamentowy został uroczyście złożony i pobłogosławiony 4 czerwca 1933 roku. Ziemia została oddana przez panią Beata Jarolímová. Konstrukcja została wykonana szybko zgodnie z konstrukcją Kolumbii i świątynia została ukończona w rekordowym czasie. Vladyka Gorazd poświęciła go 21 maja 1934 roku, tylko w Święty Poniedziałek.

Podczas II wojny światowej świątynia znajdowała się w trudnej sytuacji. 24 września 1942 gestapo ograbiło go w ramach prześladowań Kościoła prawosławnego po zabójstwie Heydrich. Wierzący powrócili do sanktuarium 10 maja 1945 r., a zaledwie trzy dni później 13 maja pierwsza służba odbyła się w czystych pomieszczeniach. Od 1945 roku świątynia jest stale wykorzystywana przez miejscową wspólnotę kościelną. W 1970 roku został częściowo zrekonstruowany, a w 1972 roku fasada wejściowa została wzbogacona freskiem św. Cyryla i Metodiusza, który zostanie stworzony według projektu słynnego czeskiego artysty Mikolasa Alša.

Budowa świątyni charakteryzuje się jej prostą elegancją. W centrum znajduje się kwadratowe pudełko świątynne, uzupełnione czterema dopływami. Trzy z nich są prawe kątowe, jeden przeznaczony do wejścia jest zamknięty przez kwadratowy dzwon. Czwarte rozszerzenie, w którym znajduje się przestrzeń ołtarza, posiada oryginalne owalne wykończenie. Skrzynka świątynna jest pokryta dwoma igłami - dolna jest obrotem, a górna jest sześciokątną igłą zakończoną wieżyczką cebulową, która staje się budynkiem dominującym.

Przestrzeń wewnętrzna zyskała podziw głównie dzięki charakterystycznym ikonostasom. Zawiera serię ikon zorganizowanych w kilku rzędach, w tym dwa górne pasy mniejszych obrazów. Ostatnia Wieczerza Chrystusa, uzupełniona ikonami narodzin i zmartwychwstania, jest tradycyjnie wystawiana nad królewskimi drzwiami. W najwyższym miejscu ikonostas, w ramie cebulowej, znajduje się mała ikona Trójcy Świętej - kopia słynnej ikony Andreja Rubleva. Po jego stronach znajdują się ikony narodzin Pana, chrztu Pana, wejścia Pana do Jerozolimy i Wniebowstąpienia.

Świątynia, która przetrwała wojnę przez dziesięciolecia, nadal służy jako miejsce spotkania wierzących. Jego skromna, ale harmonijna architektura i bogaty program ikonograficzny czynią go ciekawą strukturą sakralną, która jest świadectwem nie tylko wiary, ale także odporności małej społeczności w obliczu trudności XX wieku.