kostel svatého Jakuba (Osová Bítýška) Kościół

Kościół św. Jakuba Starszego znajduje się w samym sercu wsi Osová Bítýška i służy jako świątynia parafialna miejscowej parafii rzymskokatolickiej. Jest to jednołódkowy barokowy budynek z gotyckim rdzeniem, uzupełniony o pryzmatyczną dzwonnicę w bliskim sąsiedztwie. Kościół jest chroniony jako zabytek kultury Republiki Czeskiej wraz z fragmentem muru i barokowej bramy.

Kościół napisał odniesienia z XIII wieku, kiedy miejscowa parafia należała do pochwały zakonu niemieckich rycerzy w Opawie. Na początku XVI wieku kościół dostał się w ręce Husyty, ale w 1608 roku znów miał księdza katolickiego. Ale jego dochód był skromny, jak właściciele majątku pozostał wiarę Husyty. Sytuacja pogorszyła się tak bardzo, że w 1633 roku nowy ksiądz Petr Vojtovius odkrył parafię i kościół zrujnowanych i bez wierzących. W ten sposób parafia przestała działać, a w 1646 roku stała się filistrą parafii w Heřmanowie. Przekształcenie miało miejsce w 1684 roku, kiedy parafia została odrestaurowana jako oddzielna od gmin Osová Bítýška, Osova, Vlkov, Březí, Ondruska, Zábázka, Březka, Níhov, Ořechov i Ronov. Jednak w 1788 roku parafia została podzielona, gdy w marcu powstała nowa parafia.

Kościół został przedłużony i naprawiony przed 1662 i powinien być spektakularny w tym czasie. Najbardziej intensywna transformacja przeszła w ostatnich dekadach XIX wieku. W 1895 roku powstał nowy ołtarz główny z trzema posągami - św. Jakubem Starszym, Świętym Janem Chrzcicielem i Świętym Ladislawem - oraz trzema ulgami przedstawiającymi Boga Ojca i aniołów. Obrazy zostały namalowane przez Josefa Winterhaldera Jr. W 1893 roku zbudowano dwa ołtarze boczne poświęcone Świętej Annie i Maryi Panny, a organy zostały zainstalowane na korze. W 1916 roku okna otrzymały nową formę - okrągłe metalowe okna - a kiedy sprawdzono wieżę, znaleziono, że nosi sześć dzwonów, z których największy mierzy średnio 110 centymetrów i waży 745 kilogramów.

XX wiek przyniósł wiele napraw. W 1923 r. naprawiono mur orbitujący wokół kościoła i zbudowano schody do wieży. W 1927 roku, drzwi do oryginalnej krypty z siedmioma krokami prowadzącymi do przestrzeni od trzech do dwóch i pół metra zostały złamane podczas rekonstrukcji. W 1940 r. kościół ucierpiał z powodu wilgoci i przeprowadzono szereg napraw, w tym nowe podłogi, okablowanie i montaż rur kanalizacyjnych. Przy tej okazji, główna krypta została otwarta - ale została znaleziona pusta. W 1942 r. w czasie II wojny światowej wyrecytowano dzwony, tylko dwa z sześciu pozostało w wiosce; Największy złamany dzwon został spawany i zwrócony po wojnie. W następnych latach (1948- 1950) naprawiono dach i instalację elektryczną. W 1957 roku przywrócono ścianę i anonimowy dawca dał Kościołowi nowe konfesjonały. W 1960 r. następowały kolejne naprawy - w 1960 r. dachy, 1962 organy i 1963 kompleksowa rekonstrukcja wieży. W 1967 roku wnętrze zostało naprawione, a w 1978 roku ostatnia wielka naprawa została wykonana z układania płytek marmurowych.

Kościół dziś reprezentuje długi rozwój czeskiego budynku parafialnego. Bogate wyposażenie wnętrza - zwłaszcza ołtarz i organy z XIX i XX wieku - wskazują na troskę społeczności lokalnej i zmieniające się trendy architektoniczne na przestrzeni wieków.