Kostel svatého Prokopa w Libušín to znaczący neogotycki kościół zbudowany w 1908 roku. Położony w miejscowości Libušín w regionie Středočeský kraj, kościół ten służy jako ważne centrum duchowo-kulturalne dla społeczności. Odzwierciedla historyczne połączenie z górnictwem węgla poprzez poświęcenie się Saint Procopius, patronowi górników. Kościół jest częścią rzymskokatolickiej parafii św. Wacława w Kladno- Rozdělov i jest uznawany za zabytek kultury w Libušínie.

Początki Kostel svatého Prokopa są głęboko splecione z rozwojem przemysłowym, którego doświadczył region Kladno na przełomie XX wieku, szczególnie z powodu wydobycia węgla. W tym okresie nastąpił szybki wzrost liczby ludności z około 500 mieszkańców do ponad 4000 mieszkańców w Libušínie, co wymagało rozwoju infrastruktury publicznej, takiej jak szkoły i miejsca kultu. Pierwotnie zbudowany jako kaplica szkolna z powodu braku niezależnej parafii, kościół został zaprojektowany przez architekta Möcker w latach 1907-1908. Decyzja o budowie tego nowego kościoła powstała z praktycznych potrzeb; służyła nie tylko lokalnej społeczności farní, ale również uczęszczała do ponad tysiąca uczniów uczęszczających do dwóch szkół ogólnych i jednej szkoły měšřanská w Libušínie.

Kostel svatého Prokopa jest konstrukcją neogotycką o długości 40 metrów, szerokości 14 metrów i wysokości 16 metrów w najwyższym punkcie. Projekt obejmuje częste drżenia z pobliskich działań górniczych poprzez ograniczenie ogólnej wysokości budynku. Znaczącą cechą kościoła jest jego czterostronna wieża, która stoi na wysokości 32 metrów i mieści zegary produkowane w 1896 roku przez V. Kreča.

W swojej historii Kostel svatého Prokopa był świadkiem kilku kluczowych wydarzeń, które ukształtowały jego istnienie. W 1908 r. został poświęcony przez kardynała Leo Skrbenský z Hříště, co oznacza zakończenie budowy i oddanie Saint Procopius. Dzwony kościoła stawiały czoła rekwizycji w czasie obu wojen światowych; po raz pierwszy zostały zabrane na wojnę w I wojnie światowej (1914- 1918) i ponownie skonfiskowane przez niemieckie siły okupacyjne w czasie II wojny światowej (1939- 1945). Po tych burzliwych okresach kościół doświadczył dalszych wyzwań, w tym konfiskaty przez państwo wszystkich nieruchomości církevní w 1949 roku. Pod koniec XX wieku, ze względu na działania důlní powodujące uszkodzenia strukturalne i wandalizm, kościół został zamknięty w 1986 roku.

Wysiłki na rzecz przywrócenia Kostel svatého Prokopa rozpoczęły się po zmianach politycznych z 1989 r., przy czym rekonstrukcja rozpoczęła się w 1991 r. Dzięki hojności darczyńców i miejscowemu entuzjazmowi, do 2001 r. wszystkie okna vitrážová odbudowano z powodzeniem. W 1999 roku na wieży zainstalowano nowy dzwon o nazwie Libuše, a następnie kolejny dzwonek poświęcony Nejsvětějšímu Srdci Páně w 2005 roku.

Dzisiaj Kostel svatého Prokopa jest świadectwem zarówno odporności historycznej, jak i ducha wspólnoty. Odwiedzający mogą zwiedzić neogotycką architekturę i docenić jej odnowione funkcje, w tym historyczne, znaczące witraże. Kościół pozostaje aktywnym miejscem kultu w parafii rzymskokatolickiej i nadal służy jako kulturalne i duchowe centrum dla Libušín. Jego bogata historia i piękno architektoniczne sprawiają, że jest to cennym miejscem dla osób zainteresowanych badaniem przeszłości przemysłowej i dziedzictwa religijnego regionu.